بررسي عوارض و ميزان موفقيت و باز بودن ترانسپوزيشن وريد فمورال (FVT) در بيماران دياليزي بدون دسترسي عروق دياليز و مقايسه¬ي آن با گرافت شرياني وريدي (AVG) در اندام تحتاني در بيماران دياليزي مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت در سال 1402

رشت

مقدمه: يكي از مهم¬ترين مسايل و مشكلات مرتبط با نارسايي پيشرفته¬ي كليه تعبيه ي اكسس عروقي مناسب جهت دياليز است. در بسياري از بيماران كه به مدت طولاني تحت دياليز مي¬باشند بعلت عوارض ايجاد شده، اكسس¬هاي معمول دياليز در اندام¬هاي فوقاني قابل بكارگيري نيست. ترانسپوزيشن وريد فمورال يكي از روش¬هاي مناسب جهت تامين اكسس عروقي است كه به علت دشواري انجام آن و تجربه¬ي ناكافي درمورد patency و عوارض آن كم¬تر مورد توجه و اقبال قرار گرفته است. مواد و روشها: در اين بررسي بيماران دياليزي كه به علت از بين رفتن اكسس¬هاي اندام فوقاني و عوارض وريد SVC قادر به تعبيه¬ي اكسس جديد در اندام فوقاني نبودند در بازه¬ي زماني از فروردين لغايت اسفند 1402 تحت ترانسپوزيشن وريد فمورال قرار گرفتند. معيارهاي ورود به مطالعه عبارتند از عدم امكان تعبيه¬ي اكسس عروقي اندام فوقاني، عدم وجود ايسكمي (ABI نرمال) و عدم وجود تنگي در وريد كاو تحتاني و مناسب بودن وريد فمورال سمت مورد نظر (قطر بالاي 6 ميلي¬متر). در اين روش با انسزيون طولي مديال و قدام ران، وريد فمورال از بعد از انشعاب وريد فمورال عمقي بطور كامل تا وريد پوپليته آل آزاد مي¬شود و پس از انتقال به تونل زيرجلدي قدام و لترال ران به شريان فمورال آناستوموز داده مي¬شود. يافتهها: در مطالعه ما 26 بيمار مورد بررسي قرار گرفتند كه از اين ميان 14 مورد (8/53 درصد) مرد و 12 مورد (2/46 درصد) زن بودند. ميانگين سني بيماران مورد بررسي ما 32/60 سال بود. از ميان 26 بيمار مورد بررس در طي 9 ماه فالوآپ 3/90% دياليز موفق داشتند و شايع¬ترين عارضه: عوارض زخم جراحي بود. يك مورد سودو آنوريسم داشتيم. و هيچ مورد ترومبوز؛ عفونت و ايسكمي زخم و آمپوتاسيون نداشتيم. نتيجهگيري: نتايج مطالعه ما نشان داد كه FVT روشي كم عارضه و قابل قبول جهت انجام دياليز در بيماران دياليزي بدون دسترسي عروقي در اندام فوقاني مي¬باشد. كليد واژه: ترانسپوزيشن وريد فمورال.؛ اكسس گذاري اندام تحتاني؛ ميزان موفقيت

232589

علوم پزشكي گيلان