بررسي ارتباط سطح سرمي ويتامين دي و پريودنتيت مزمن: يك مطالعه مورد شاهدي

بندرانزلي

زمينه و هدف: با توجه به ارتباط بيماري پريودنتيت مزمن با پوسيدگي دندان و خطر مضاعف از دست رفتن دندان ها و شناخته شدن آن به عنوان يك عامل خطر براي ساير بيماري هاي دهان و دندان و با توجه به لزوم پيشگيري از بروز آن، اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط سطح سرمي ويتامين دي و پريودنتيت مزمن انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه موردي-شاهدي 50 نفر ، شامل 25 بيمار 25 تا 54 ساله مبتلا به پريودنتيت مزمن و 25 بيمار 25 تا 54 ساله ي سالم توسط دندان پزشك متخصص كه عمق پاكت پريودنتال، سطح چسبندگي، شاخص لثه و پلاك ايندكس باليني را ثبت كرد، بررسي شدند. همچنين در اين مطالعه براي ارزيابي سطح ويتامين D براي هر بيمار در هر گروه، در آزمايشگاه بيوشيمي از دستگاه ايمونواسي شيمي لومينسانس استفاده شد. در نهايت داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند و سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: براساس نتايج بدست آمده در گروه مورد 13 نفر (4/46 درصد) و در گروه شاهد 15 نفر (4/48 درصد) زن بودند. ميانگين ± انحراف معيار سن در گروه مورد 89/9 ± 57/42 و در گروه شاهد 33/1 ± 77/26 سال بود.طبق داده هاي مطالعه ي ما ميانگين سطح سرمي 25-هيدروكسي ويتامين Dو نيز كمبود ويتامين D در گروه مورد و شاهد تفاوت معناداري نداشت.همچنين براساس نتايج به دست آمده با افزايش سطح سرمي ويتامين D شانس ابتلا به پريودنتيت مزمن كاهش مي يابد ولي اين كاهش معنادار نبود،اما يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه با افزايش سن شانس ابتلا به پريودنتيت مزمن افزايش مي يابد كه اين افزايش معنادار بود (013/0=p). همچنين مطالعه ي ما نشان داد كه جنسيت اثر معناداري بر ابتلا به پريودنت مزمن ندارد. نتيجه گيري:مطالعه حاضر نتيجه‌گيري مي‌كند كه كمبود ويتامين D سرم به طور معني داري باعث افزايش ابتلا به پريودنتيت مزمن نمي شود. با اين حال با توجه به نتايج مطالعات مشابه ارزيابي سطوح سرمي 25(OH)D در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن توصيه شود. همچنين لازم به ذكر است كه مكمل ويتامين D به عنوان يك درمان كمكي به درمان مكانيكي، التهاب لثه ها و عمق پاكت پريودنتال را كاهش مي‌دهد. واژگان كليدي:پريودنتيت مزمن، ويتامين D، خونريزي لثه، التهاب لثه، شاخص لثه

232610

علوم پزشكي گيلان