بررسي مدت زمان تاخير در جست و جوي مراقبت و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلا به نارسايي حاد قلبي مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت در طي سال 1401-1400

رشت

چكيده: مقدمه: نارسايي قلبي به عنوان يك سندرم باليني با ميزان بستري و نرخ مرگ و مير بالايي همراه است كه مي تواند تا حدي با تاخير در جست و جوي مراقبت هنگام شدت گرفتن علائم مرتبط باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين مدت زمان تاخير در جست و جوي مراقبت و شناسايي عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلا به نارسايي حاد قلبي مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت انجام شد. هدف: اين مطالعه با هدف تعيين مدت زمان تاخير در جست و جوي مراقبت و عوامل مرتبط با آن در بيماران مبتلا به نارسايي حاد قلبي مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت در طي سال 1401-1400 انجام شد. روش كار: در اين مطالعه مقطعي-تحليلي120 نفر از بيماران با تشخيص نارسايي حاد قلبي به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل اطلاعات فردي- اجتماعي و مرتبط با بيماري، مقياس درك علائم جسمي نارسايي قلبي و مقياس دانش نارسايي قلبي بود. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (آزمون تي مستقل، تحليل واريانس يك طرفه، رگرسيون خطي چندگانه و...) تجزيه و تحليل شد. سطح معني‌داري 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين مدت زمان ﺗﺄخير در جستجوي مراقبت برابر با 69/13 ساعت بود. ميانگين نمره كل "دانش بيماري" و "درك از علايم بيماري" اكثريت نمونه ها در سطح متوسط بود. سن (00/1 – 92/0 :CI 95 درصد، 96/0=OR)، تحصيلات (98/0 – 12/0 :CI 95 درصد، 34/0=OR)، نحوه انتقال به بيمارستان (30/33 – 34/2 :CI 95 درصد، 83/8=OR) و دانش نارسايي قلبي (95/0 – 65/0 :CI 95 درصد، 78/0=OR) مهمترين عوامل مرتبط با تاخير بودند. نتيجه گيري: نتايج نشان داد ميزان تاخير در جستجوي مراقبت با افزايش سن، سطح تحصيلات و دانش افراد درباره بيماري و درصورت انتقال از طريق اورژانس 115 كاهش مي يابد. از اين رو پيشنهاد مي شود مداخلاتي جهت ارتقاي دانش بيماري و اطلاع رساني در خصوص اهميت انتقال بيمار از طريق مركز فوريت هاي پزشكي توسط تيم مراقبت به ويژه پرستاران و سياستگزاران نظام سلامت مدنظر قرار گيرد. كليدواژه¬ها: رفتارهاي درمان طلبي، نارسايي قلبي حاد، تاخير و پاسخ به نشانه ها

232638

علوم پزشكي گيلان