بررسي تاثير استفاده از پالسماي سرد اتمسفري بر روند بهبودي بيماران مبتال به زخم پاي ديابتي : يك كارآزمايي تصادفيشده با شاهد دارونما

رشت

چكيده مقدمه: عفونت زخم پاي ديابتي مي تواند منجر به عوارضي مانند تاخير در روند بهبودي، عفونت سيستميك و قطع عضو شود در نتيجه، مديريت موثر زخم پاي ديابتي از اهميت بااليي برخوردار است. يكي از شيوه هاي نويني كه پرستار متخصص زخم و استومي مي تواند در درمان و ترميم زخم هاي مزمن بكار ببرد پالسماي سرد اتمسفري ميباشد. هدف: اين مطالعه به منظور تعيين تاثير استفاده از پالسماي سرد اتمسفري بر روند بهبودي بيماران مبتال به زخم پاي ديابتي در بيمارستان رازي رشت انجام گرفت. روش كار: كليه بيماران در اين مطالعه، مراقبت هاي استاندارد زخم پاي ديابتي را دريافت كردند. درگروه مداخله و كنترل هر زخم سه نوبت درهفته و هرنوبت به مدت دو دقيقه طي 2 هفته )6 جلسه ( تحت درمان با پالسماي سرد يا دارونما قرار گرفت. پيامد اوليه اين مطالعه كاهش اندازه سطح زخم و كاهش درجه زخم بود. پيامد ثانويه اين مطالعه شامل عوارض جانبي ناشي از تابش پالسماي سرد بود.جهت مقايسه روند تغييرات ميزان اندازه سطح زخم در در طول زمان مطالعه از تحليل واريانس اندازههاي تكراري )RMANOVA )استفاده شد و سطح معني داري آزمون ها در اين مطالعه با 0/05>P اندازه گرفته شد. براي بررسي تاثير مداخله بر درجه زخم بر اساس معيار واگنر از آزمون آناليز كوواريانس )ANCOVA )استفاده شد. يافته ها: 52 زخم به طور تصادفي به دو گروه مداخله )26 =n )و كنترل )26 =n )وارد شدند. اكثر بيماران شركت كننده در اين مطالعه مردان بودند )%60( ميانگين سن اعضاي گروه مداخله 26/10±48/58 و ميانگين سن اعضاي گروه كنترل 25/9±32/58 بود. نتايج آزمون اندازه گيري هاي مكرر نشان داد كه اثر زمان )0/645=2partial 0/001,<P )و اثر متقابل )زمان*مداخله( )0/382=2partial0/001<P)، معنادار است اما اثر متقابل )زمان*گروه( )0/002=2partial 0/765,=P )از لحاظ آماري معنا دار نيست. در شروع مطالعه ميزان اندازه زخم در گروه مداخله بيشتر از گروه كنترل بوده و در طول مطالعه ميزان اندازه زخم در گروه مداخله كاهش بيشتري در مقايسه با گروه كنترل داشته است اما اين كاهش بيشتر در اندازه زخم در گروه مداخله در هيچ مقطع زماني تفاوت معناداري با گروه كنترل نداشت )0/05>P). نتايج به دست آمده از آزمون آناليز كوواريانس براي بررسي تغييرات درجه زخم نشان مي دهد كه اثر اصلي گروه معنادار نبود )0/12= 2 partial , 0/014 =P ,6/54,(= 47 1,)F ) كه بدين معناست كه تفاوت معناداري در درجه زخم بين دو گروه وجود دارد. در طول مطالعه هيچ گونه عارضه جانبي مرتبط با درمان ديده نشد. نتيجه گيري: استفاده از پالسماي سرد، روشي نوين و ايمن در درمان زخم پاي ديابتي مي باشد. كليد واژهها: ديابت، زخم پاي ديابتي، پالسماي سرد اتمسفري.

232649

دانشگاه علوم پزشكي گيلان