بررسي وضعيت پيوند كليه از منظر اخلاق پزشكي مطالعه موردي در سال هاي 1398 تا 1402، بيمارستان تخصصي اطفال 17 شهريور رشت

رشت

پيوند كليه امروزه يكي از راه‌هاي نجات بيماران نارسايي كليه مي باشد. اين بيماري در كشورهاي توسعه‌يافته و توسعه‌نيافته وجود دارد و مي‌تواند به مشكلات رواني، اختلال در رشد و افزايش اختلاف مرگ و مير منجر شود. پيوند كليه همچنين امكان زنده ماندن، رشد و كيفيت زندگي را در مقايسه با دياليز كه روشي سخت و پرهزينه مي‌باشد افزايش مي‌دهد. همچنين امروزه با وجود داروهاي سركوب‌كننده سيستم ايمني موارد رد پيوند كاهش يافته و موفقيت پيوندها افزايش پيدا كرده است. جامعه آماري اين تحقيق، تمامي بيماران دريافت‌كننده و اهداكننده كليه كه زير 21 سال داشتند در بين مراجعه‌كنندگان به بيمارستان رازي رشت در طي سال هاي 1392 تا 1402 مي باشد. در اندازه گيري حجم نمونه از تمام شماري كليه پرونده‌ها در اين دوره زماني استفاده شده است و 57 پرونده اهدا و دريافت كليه مورد بررسي قرار گرفته است. ميانگين سني 15.67سال با انحراف معيار 4.43± و كمترين سن برابر 2 سال و بيشترين سن 21 سال بود. 15 و 17 سال با 5 بار تكرار بيشترين فراواني را داشتند. امروزه نقش سن به عنوان يك ريسك فاكتور مهـم و دخيل در مـرگ و ميـر در بسـياري از مطالعـات بـه اثبات رسيده است و در اينجا نيز ميتوانـد بـه عنـوان يك عامل قدرتمند ايفـاي نقـش نمايد. با توجه به اينكه همه موارد اهدا به دليل مرگ مغزي گزارش شده است نشان مي‌دهد كه موارد مرگ مغزي در بين مردان در زير 21 سال در بين سال‌هاي 1392 تا 1402 در بيمارستان رازي رشت بيشتر از زنان بوده است.

232668

علوم پزشكي گيلان