بررسي پيامدهاي توانبخشي بهنگام شناختي و حركتي با توانبخشي روتين حركتي بر نقايص شناختي و حركتي در بيماران مبتلا به سكته مغزي بستري در بخش نورولوژي بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1401

رشت

مقدمه: بروز اختلالات شناختي همراه با اختلالات حركتي در بيماران مبتلا به انواع استروك مغزي يافته اي شايع است و در اين راستا مداخلات درماني و توان بخشي با هدف بهبود عملكرد شناختي در كنار توان بخشي حركتي مي تواند با پيامدهاي كوتاه و بلند مدت به مراتب قابل ملاحظه اي همراه شود. در اين راستا، برنامه ها و رويكردهاي گوناگوني براي بهبود عملكرد شناختي حركتي در اين بيماران طراحي و اجرا مي شوند اما از نتايج اين رويكردها اطلاعات اندكي در اختيار داريم. آنچه در مطالعه حاضر بدان پرداختيم، تعيين پيامدهاي توانبخشي بهنگام شناختي و حركتي با توانبخشي روتين حركتي بر نقايص شناختي و حركتي در بيماران مبتلا به سكته مغزي بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع مطالعات كوهورت آينده نگر بود. جمعيت مورد مطالعه شامل بيماران مبتلا به سكته مغزي حاد بستري در بخش نورولوژي بيمارستان پورسيناي رشت در سال 1401 با نقايص شناختي، كلامي و حركتي بودند. بيماراني كه خدمات توانبخشي روتين حركتي را دريافت كردند در يك گروه و گروه دوم علاوه بر توانبخشي روتين بيمارستان (فقط فيزيوتراپي)، توانبخشي روتين شناختي و گفتاردرماني روتين را هم دريافت كردند. ارزيابي شناختي حركتي در زمان پذيرش، زمان ترخيص و سه ماه بعد ارزيابي و بين دو گروه مقايسه شد. نتايج: در مجموع 172 بيمار وارد مطالعه شدند به نحوي كه 86 بيمار خدمات توانبخشي روتين دريافت كردند (گروه P) و 86 نفر نيز علاوه بر توانبخشي روتين، توانبخشي روتين شناختي و گفتاردرماني روتين را هم دريافت كردند (گروه CP). دو گروه از لحاظ عوامل فردي-زمينه اي مورد بررسي با يكديگر تفاوت آماري معني داري نداشته اند. يافته هاي مطالعه بيانگر بهبودي معني دار در شدت سكته مغزي براساس معيار NIHSS(001/0P<)، ميزان استقلال عملكردي (FIM)(001/0P=)، مقياس اصلاح شده رتبه اي (mRS)(035/0P=)، عملكرد شناختي با استفاده از MoCA (001/0P=) و آزمون هاي MOT (035/0P=)، PAL (001/0P<)،RTI (001/0P<)، SWM (001/0P=) و IADL (001/0P=) از مجموعه CANTAB در بررسي قابليت شناختي بيماران در گروه تحت توانبخشي شناختي و گفتاردرماني علاوه بر توانبخشي روتين حركتي بود. نتيجه¬گيري: توانبخشي بهنگام شناختي و حركتي در مقايسه با توانبخشي روتين حركتي، تاثيرات بهبود دهندگي به مراتب بيشتري بر نقايص شناختي و حركتي بيماران مبتلا به استروك مغزي دارد و لذا اين برنامه بايد در دستورالعملهاي توانبخشي شناختي و حركتي اين بيماران به طور رويت مدنظر قرار بگيرد. كليدواژه‌ها: سكته مغزي، توانبخشي، شناختي، حركتي.

232672

علوم پزشكي گيلان