بررسي دلايل كارورزان دانشگاه علوم پزشكي گيلان در انتخاب رشته هاي دستياري در سال 1402-1401

رشت

مقدمه: مطالعات اندكي به ترجيحات و ديدگاه هاي دانشجويان پزشكي در مورد انتخاب تخصص در ايران مي پردازد. يافته هاي اين تحقيق مي تواند اطلاعات مفيدي را براي برنامه ريزان ارائه دهد. روش: طي سال 1402 با 213 نفر از دانشجويان پزشكي (از سال پنجم تا هفتم) دانشگاه علوم پزشكي گيلان در خصوص ترجيح تخصص و عوامل مؤثر و تمايل آنها به مهاجرت مصاحبه مستقيم انجام شد. نتايج: ميزان پاسخ دهي 100% بود و 213 دانشجوي پزشكي پرسشنامه را پر كردند. پوست (23.5%)، راديولوژي (11.7%)، قلب و عروق (11.3%)، چشم پزشكي و ارتوپدي (5.6%) و پاتولوژي (3.8%) پنج اولويت اول دانشجويان و ارتوپدي (26.8%)، بيماري هاي عفوني (11.7%)، داخلي (9.9%)، فوريت‌هاي پزشكي (8%) و زنان و زايمان (7.5%) پنج رشته‌اي بود كه انتخاب اول آنان نبود. 123 نفر (57.7%) قصد مهاجرت داشتند، 112 دانشجوي مجرد (61.2%) تمايل بيشتري به مهاجرت داشتند (016/0=p). جنسيت پاسخ دهندگان به طور معني داري بر نتايج تأثير داشت (001/0<p). جنسيت (P=0.003)، ميزان حضور در بيمارستان (P=0.001)، ميزان درآمد (0.003و P=0.014،)، سختي كار (P=0.026) و تعادل كار و زندگي (P=0.027) به‌طور معني‌داري با ارجحيت دانشجويان پزشكي براي انتخاب رشته رزيدنتي در ارتباط بود. نتيجه¬گيري: درصد قابل توجهي از دانشجويان در اين مطالعه برنامه اي براي تحصيلات تكميلي نداشتند و مايل به مهاجرت بودند. براي جلوگيري از كاهش چشمگير تعداد متخصصان در برخي رشته هاي حساس و مهمتر از آن از بين رفتن استعدادهاي درخشان كه سرمايه هاي گرانبهاي كشور هستند، مداخله عاجل سياست گذاران ضروري است. كليدواژ ه ها¬: تصميم گيري - دانشجويان پزشكي - تخصص هاي پزشكي

232677

علوم پزشكي گيلان