عنوان
بررسي ميزان رضايتمندي از آموزش مهارتهاي باليني دوره دندانپزشكي عمومي در دانشآموختگان دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان
محل تحصيل
دانشكده دندانپزشكي
چكيده
زمينه و هدف: رشته دندانپزشكي بهطور مستقيم با سلامت افراد جامعه مرتبط است. بنابراين ارزيابي كيفيت آموزش باليني از اهميت بالايي برخوردار است. هدف از اين مطالعه، ارزيابي ميزان رضايتمندي دانشآموختگان دندانپزشكي گيلان از مهارتهاي باليني خود ميباشد تا كيفيت آموزش باليني ارزيابي شود و نقائص آن بهبود يابد.
مواد و روش ها:
در اين مطالعه مقطعي- تحليلي، جامعه مورد بررسي 192 دانشآموخته دانشكده دندانپزشكي گيلان در سالهاي 1397 تا 1402 بود كه همگي از يك كوريكولوم آموزشي بودند. براي جمعآوري دادهها از پرسشنامه آنلاين استفاده شد. لينك پرسشنامه براي براي دانش آموختگان ارسال گرديد. در نهايت دادهها با استفاده از آزمونهاي آزمون t مستقل، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل واريانس يك طرفه آناليز آماري شدند(0.05=α(.
نتايج: ميانگين نمره كل رضايتمندي از آموزش مهارتهاي باليني دوره دندانپزشكي عمومي در دانشآموختگان برابر با 9/16 7±/47 بود. بيشترين ميانگين رضايتمندي مربوط به بخش ترميمي(7/27±8/63) و كمترين ميانگين رضايتمندي مربوط به بخش ارتودنسي(3/20±9/12) بود. با توجه به يافتهها، همبستگي مثبت معنيداري بين سن(012/0=P، 198/0=r) و سابقه كار(006/0=P، 218/0=r) با نمره كل رضايتمندي مشاهده شد. با گذشت زمان از هنگام دانشآموختگي، نمره كل رضايتمندي افزايش يافت(004/0=P، 230/0-=r). ميانگين نمره كل رضايتمندي در دانشآموختگاني كه در مطب شخصي مشغول به كار بودند، به صورت معنيدار، بالاتر بود(002/0=P) .
نتيجه گيري: با وجود محدوديتها، مطالعه حاضر نشان ميدهد كه ميزان رضايتمندي كل دانشآموختگان سال 1397 تا 1402 دانشكده دندانپزشكي گيلان در حد متوسط بوده و ارتباط معناداري با سن، سابقه كار، سال دانشآموختگي و محل كار دارد.
كليدواژه: رضايتمندي، مهارتهاي باليني، دوره دندانپزشكي عمومي، دانشكده دندانپزشكي
شماره ركورد
232694
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان