اندازه گيري هزينه هاي سرپايي، بستري، مراقبت و بازتواني در بيماران ضايعه نخاعي تروماتيك در مركز آموزشي درماني پورسيناي رشت

رشت

مقدمه: سيستم‌هاي بهداشتي بايد از حمايت مالي افراد و خانواده‌هايي كه به دليل هزينه‌هاي بهداشتي از جيب خود دچار مشكلات مالي هستند، اطمينان حاصل كنند. فقدان حمايت مالي به عنوان نقص سيستم¬هاي بهداشتي شناخته مي¬شود. لذا امروزه، تضمين حمايت مالي (FP) در برابر هزينه‌هاي بهداشتي و پزشكي براي تأييد اين¬كه خانوارها از مشكلات مالي رنج نمي‌برند ضروري است. هدف از اين مطالعه محاسبه ميزان هزينه¬هاي سرپايي، بستري، مراقبت و بازتواني در بيماران ضايعه نخاعي تروماتيك در گيلان مي¬باشد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع تحليلي- مقطعي بوده و بر روي 308 نفر از بيماران مبتلا به آسيب طناب نخاعي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا در يك بازه زماني شش ساله ( ازسال 1395 الي 1400)، به روش نمونه¬گيري تمام شماري انجام شد و از نتايج آرشيو بيمارستان اطلاعات مربوط به سن، جنسيت، مدت زمان بستري، محل ضايعه نخاعي از پرونده¬هاي بيماران جمع¬آوري شد و سپس هزينه¬هاي بستري و مراقبت و بازتواني طي تماس تلفني با بيماران پرسيده شد. در نهايت دادههاي ثبت شده با نرم¬افزار آماري SPSS ورژن 22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: نتايج مطالعه حاضر نشان داد هزينه سالانه درمان و مراقبت از بيماران ضايعات نخاعي در خانواده¬هاي استان گيلان بين سال¬هاي 1395 تا 1400 پرداخته داراي ميانگين 240ميليون تومان با انحراف معيار 34 ميليون تومان بوده است. بيشترين هزينه سرپايي و بستري مربوط به هزينه سالانه تجهيزات و كمترين مربوط به هزينه موارد تشخيصي بود. در رابطه با هزينه¬هاي مراقبت و نگهداري بيماران ضايعات نخاعي كاهش درآمد بيماران بيشترين و هزينه حمل و نقل بيماران كمترين ميانيگن هزينه را به خود اختصاص داده است. هم¬چنين يافته¬هاي نشان داد پس از تعديل اثر متغيرهاي فردي مورد نظر، بين هزينه¬هاي كلي بيماران با متغيرهاي وضعيت تاهل و وضعيت اقتصادي بيماران ارتباط معني¬داري مشاهده شده است (05/0≥P). نتيجه¬گيري: به طور كلي هزينه‌هاي مرتبط با مراقبت از بيماران ضايعه نخاعي تروماتيك، شامل هزينه‌هاي سرپايي، بستري، مراقبت و بازتواني، به طور قابل توجهي بالا است. اين امر بيانگر نياز فوري به برنامه‌ريزي و تخصيص منابع مالي كافي در سيستم بهداشتي براي حمايت از اين بيماران مي‌باشد. علاوه بر اين، توجه به راهكارهاي پيش¬گيرانه، مانند آموزش و ارتقاء آگاهي عمومي، مي‌تواند به كاهش بروز اين نوع ضايعات و در نتيجه كاهش هزينه‌هاي مرتبط كمك كند. اجراي برنامه‌هاي توان¬بخشي موثر و حمايت‌هاي اجتماعي نيز مي‌تواند به بهبود كيفيت زندگي اين بيماران و كاهش بار مالي بر سيستم بهداشتي منجر شود. كليدواژه: آسيب نخاعي، تروما، هزينه¬هاي درمان

232697

علوم پزشكي گيلان