مقايسه اثربخشي داروهاي ريتالين و استيمديت در كودكان دبستاني مبتلا به اختلال بيش فعالي كم توجهي (ADHD

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

زمينه و هدف:اختلال كم‌توجهي/بيش‌فعالي ‌ شايع ترين اختلال روان پزشكي در كودكان مي باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي مقايسه اثربخشي داروهاي ريتالين و متيل‌فنيدانت ايراني (برند استيمديت) در كودكان دبستاني مبتلا به اختلال بيش فعالي كم توجهي انجام شد. مواد و روشها:مطالعه از نوع مطالعات كارآزمايي باليني دو سوكور تصادفي شده مي باشد كه در كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي- كم توجهي انجام شد. در اين مطالعه فرد بيمار و خانواده وي و همچنين افراد اندازه گيري كننده پيامدهاي باليني نمونه از نحوه دسته بندي افراد در گروه هاي درماني بي اطلاع بودند. بيماران وارد شده به مطالعه طي دوره زماني 8 هفته به دو گروه تقسيم شدند به هر كدام از گروها يكي از داروهاي ريتالين و متيل‌فنيدانت ايراني (استيمديت) داده مي شود. بيمار در ابتداي مطالعه(پايه)، 2 هفته، 4 هفته و 8 هفته بعد ويزيت شدند و از نظر عوارض و كاهش علايم بررسي شدند و پرسشنامه ADHD Rating Scale و CGI تكميل گرديد. در خصوص اهداف تحليلي از آمار تحليلي شامل آزمون هاي تي مستقل يا معادل ناپارامتريك آن يعني من ويتني، ازمون اندازه هاي تكراري يا معادل ناپارامتريك آن يعني فريد من و همچنين كاي دو استفاده شد. تمامي تحليل ها در بستر نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام گرفت. يافته¬ها: نتايج مطالعه نشان داد كه ميانگين نمرات ADHD Rating Scales در زمان پذيرش، نسبت به 8 هفته پس از درمان روند نزولي دارد، در ابتدا پذيرش رابطه معني دار نبود ولي در هفته هشتم بعد از مداخله رابطه معني دار شد. همچنين ميانگين نمرات CGI در زمان پذيرش و 2 هفته بعد از مداخله معني دار نبود اما پس از 4 هفته بعد از مداخله اين اختلاف ميانگين ها معني دار شد. عوارض ناشي از داروها در گروه ريتالين نسبت به گروه استيمديت عوارض كمتري گزارش شد. نتيجه گيري: اختلاف معني دار در ميانگين نمرات ADHD Rating Scales و CGI در هفته چهارم به بعد نشان از موثر بودن درمان در گروه هاي مورد مطالعه دارد. عوارض در گروه ريتالين نسبت به گروه استيمديت كمتر بود. كلمات كليدي: ريتالين؛ استيمديت؛ اختلال كم توجهي/بيش فعالي

232812

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سليمان محمدزاده