عنوان
تحليل منطقهاي شاخصهاي كم آبي در حوضه زاينده رود
نويسنده اصلي
محمدي نژاد، فاطمه
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي آب
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
آب منبعي حياتي براي بقاي موجودات زنده است و ايران از جمله كشورهايي است كه با بحران كمآبي مواجه است. حوضه زايندهرود، يكي از مهمترين رودهاي فلات مركزي ايران، در گذر زمان دچار كمآبي شده است. اين مطالعه شاخصهاي كمآبي مانند فالكنمارك، آسيبپذيري منابع آب، فقر آبي، كمبود آب سبز-آبي و تنش آبي را در شهرستانهاي اصفهان، مباركه، شهرضا، شاهينشهر و ميمه، لنجان، نجفآباد و فريدن طي سالهاي 1381 تا 1395 بررسي كرده است. نتايج نشان داد شاخص فالكنمارك شرايط بهتري را نشان ميدهد زيرا فقط مقدار آب در دسترس و جمعيت را بررسي ميكند، درحاليكه شاخص آسيبپذيري منابع آب و شاخص مؤسسه بينالمللي مديريت آب نشاندهنده وخامت بيشتر شرايط آبي با گذر زمان هستند. شاخص فقر آبي، كه منابع، دسترسي، ظرفيت و محيط را بررسي ميكند، نشان داد تمام سالها وضعيت نامطلوبي داشتند. در شاخص كمبود آب سبز-آبي، مناطق ابتدا بدون كمبود بودند اما به مرور زمان دچار كمبود شدند. همچنين شاخص تنش آبي شرايط بهتري نسبت به آسيبپذيري منابع نشان داد .در نهايت، شهرستانها بر اساس شاخصها و روش k-means به سه طبقه نيمهبحراني، بحراني و فوقبحراني تقسيم شدند كه اكثر آنها در طبقه بحراني قرار گرفتند. همچنين بررسي دورههاي ترسالي و خشكسالي با روش ميانگين متحرك نشان داد كه خشكساليها با گذشت زمان افزايش يافتهاند.
شماره ركورد
232930
گرايش رشته تحصيلي
مهندسي منابع آب
دانشكده
مهندسي كشاورزي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان