عنوان
بررسي فراواني آسيب هاي نيدل استيك و چالش هاي عدم گزارش دهي آن در پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 14
نويسنده اصلي
سعيدنيا، ايوب
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري اورژانس
چكيده
زمينه و هدف: آسيب نيدلاستيك از جمله رايجترين آسيبهاي شغلي در پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس بوده كه به
دليل خطر بالقوه انتقال بيماريهاي عفوني منتقله از راه خون و ترشحات حائز اهميت است. از آنجائي كه برخي از آسيب ديدگان
به داليل مختلفي آسيب خود را گزارش نميكنند، شيوع گزارش شده آسيب نيدل استيك بسيار كمتر از شيوع واقعي است. اين
مطالعه با هدف تعيين فراواني آسيب هاي نيدل استيك و چالش هاي عدم گزارش دهي آن در پرستاران شاغل در بخش هاي
اورژانس بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1402 انجام شد.
روش پژوهش: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي بود كه در سال 1402 بر روي 192 از پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس
بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي كردستان در شهرهاي سنندج و سقز انجام شد. نمونه گيري به روش در
دسترس و بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه انجام شد. معيارهاي ورود به مطالعه شامل: سابقه كار بيش از يك سال در بخش
اورژانس، داراي مدرك كارشناسي و باالتر و تمايل به ورود به پژوهش بود. پرسشنامه هاي ناقص از مطالعه خارج شدند. داده هاي
مطالعه با استفاده از فرم اطالعات دموگرافيك و پرسشنامه آسيبهاي نيدل استيك و چالش هاي عدم گزارشدهي آن جمع آوري
شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار -16SPSS و در سطح معني داري كمتر از 0/05 صورت گرفت.
يافتهها: در مجموع 192 پرستار )114 مرد و 78 زن( با ميانگين سني 31/77±5/28 سال در مطالعه شركت كردند. نتايج نشان داد
كه 72 نفر)37/5 %( در 1 سال اخير دچار نيدل استيك شده بودند. بيشترين فراواني محل آسيب ناشي از نيدل استيك انگشتان دست
)70/8 %( بود. مهمترين عامل نيدل استيك سرسوزن )44/4 %( بود. 59/7 % از اين پرستاران، نيدل استيك شدن خود را گزارش
نكرده بودند و مهمترين علل عدم گزارش نيدل استيك شدن خود را عدم استفاده قبلي از عامل آسيب رسان )30/4 %( و همچنين
ترس از كاغذ بازي )19/6 %( ذكر كرده اند.
نتيجهگيري: نتايج مطالعه نشان داد كه بيش از يك سوم پرستاران در 1 سال اخير دچار نيدل استيك شدهاند و در حدود 60 درصد
آنان نيدل استيك شدن خود را گزارش نكردهاند. با توجه به اهميت موضوع، اجراي راه كارهايي براي افزايش سطح آگاهي و ايمني
پرستاران اورژانس و برخورد مناسب مسئوالن با فرد دچار آسيب نيدل استيك و همچنين تسهيل فرايند گزارش و پيگيري پيامدهاي
آن مي تواند نقش مهمي در كاهش بروز نيدل استيك شدن پرستاران اورژانس و افزايش گزارش دهي آن داشته باشد.
واژههاي كليدي: پرستاران، اورژانس، نيدل استيك، عدم گزارشدهي
شماره ركورد
233099
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
رضا قانعي قشلاق