بررسي تاثير اعمال سياست گذاري هاي انگيزشي دولت بر روي ميزان كارايي انرژي وسايل خانگي برقي با استفاده از رويكرد نظريه بازي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي صنايع

كارشناسي ارشد

چكيده با توجه به چالش‌هاي جهاني ناشي از صنعتي سازي و فعاليت‌هاي اقتصادي، از جمله كاهش تنوع زيستي، تغييرات اقليمي و وخامت شرايط بهداشتي به ‌ويژه در كشورهاي در حال توسعه، دستيابي به توسعه پايدار امري ضروري است. توسعه پايدار به معناي تأمين نيازهاي فعلي بدون به خطر انداختن توانايي نسل‌هاي آينده براي برآورده كردن نيازهايشان است. در اين راستا، كارايي انرژي به‌عنوان يك راهكار كليدي براي مقابله با چالش‌هاي پايداري و كاهش اثرات تغييرات آب‌وهوايي مطرح شده است. اين پژوهش به بررسي تأثير سياست‌هاي انگيزشي دولت بر ميزان استفاده از وسايل برقي خانگي در توليد دو محصول جايگزين، يكي با كارايي انرژي بالا و ديگري با كارايي انرژي پايين، در دو زنجيره تأمين مجزا مي‌پردازد. زنجيره تأمين محصول كارا (با كارايي انرژي بيشتر) و زنجيره تأمين محصول ناكارا (با كارايي انرژي كمتر) هر دو شامل تأمين‌كننده انرژي، توليدكننده، نمايندگي فروش و مشتريان هستند. در اين مطالعه، نقش دولت به‌عنوان يك عامل مشوق بررسي شده است كه با اجراي سياست‌هاي حمايتي، به افزايش كارايي انرژي و كاهش مصرف انرژي خانگي كمك مي‌كند. سه سناريوي مختلف در اين تحقيق مورد تحليل قرار گرفته‌اند: 1. سناريوي اول: دولت تنها با اعمال ماليات بر هر دو زنجيره تأمين عمل مي‌كند و هيچ حمايت خاصي از زنجيره تأمين محصول كارا ارائه نمي‌دهد. 2. سناريوي دوم: دولت با پرداخت يارانه به زنجيره تأمين محصول كارا، از آن حمايت مي‌كند. 3.سناريو سوم: دولت با اعمال تخفيف مالياتي از زنجيره تأمين محصول كارا حمايت مي‌كند. براي تحليل اين سناريوها، از رويكرد نظريه بازي استفاده شده است. بر اساس رفتارهاي رقابتي و همكارانه بين بازيكنان، مدل‌هاي استكلبرگ و زنجيره به زنجيره توسعه داده شده‌اند و مقادير تعادلي قيمت‌ها و نرخ كارايي انرژي تحت سناريوهاي مختلف تعيين شده‌اند. سپس، با مقايسه نتايج تحليلي حاصل از مدل‌ها، نكات مديريتي متنوعي ارائه شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه حمايت دولت در هر سه سناريو، در مقايسه با حالتي كه هيچ حمايتي از زنجيره تأمين محصول كارا صورت نمي‌گيرد، منجر به بهبود كاهش مصرف انرژي (مطلوبيت دولت) مي‌شود. همچنين، سياست پرداخت يارانه در مقايسه با تخفيف مالياتي، تأثير بهتري بر سود اعضاي زنجيره تأمين محصول كارا و مطلوبيت دولت دارد. در بخش پاياني، يك مثال عددي ارائه شده و تأثير تغيير پارامترهاي كليدي بر تصميمات تعادلي مدل‌ها بررسي شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه دولت مي‌تواند با افزايش نرخ تخفيف مالياتي و يارانه پرداختي به زنجيره تأمين محصول كارا، يا با كاهش نرخ ماليات اعمال‌شده بر هر دو زنجيره تأمين، مطلوبيت خود (كاهش مصرف انرژي) را افزايش دهد.

233259

بهينه سازي سيستم ها

فني مهندسي گلپايگان

دانشگاه صنعتي اصفهان