عنوان
مقايسه تغييرات پارامترهاي اكوكارديوگرافي قبل و بعد از درمان در كودكان مبتلا به آنمي فقر آهن مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت سنندج در سال‌هاي 1402 و 1403
نويسنده اصلي
خدامرادي، پدرام
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: در مورد اثرات سطوح پايين هموگلوبين بر عملكرد و ساختار دياستوليك در بيماران بدون بيماري قلبي آشكار داده‌هاي كمي داريم لذا هدف از اين مطالعه مقايسه تغييرات پارامترهاي اكوكارديوگرافي قبل و بعد از درمان در كودكان مبتلا به آنمي فقر آهن مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت سنندج در سال‌هاي 1402 و 1403 بوده است.
روش كار: اين مطالعه كه از نوع مداخله‌اي از نوع قبل و بعد بوده، تقريباً 35 كودك كه با علائم مختلف به كلينيك‌هاي سرپايي قلب مراجعه كرده موردبررسي قرار گرفتند. بيماراني كه قبل از درمان جايگزين آهن يا تزريق خون انجام داده بودند، از مطالعه خارج شدند. ارزيابي اكوكارديوگرافي ترانس توراسيك با استفاده از سيستم اولتراسوند فريز HS70 انجام شد. كسر جهشي بطن چپ (LVEF) توسط روش اصلاح‌شده دوبعدي محاسبه خواهد شد. روش اندازه‌گيري LV mass در اكو توسط دستگاه با M MODE بود. پارامترهاي آهن و آزمايش شمارش كامل خون موردنياز اين بيماران بررسي شد. بيماران مبتلا به كم‌خوني (سطح هموگلوبين كمتر از 12 گرم در دسي ليتر)، در نظر گرفته شد. درنهايت موارد اندازه‌گيري شده به‌وسيله دستگاه اكوكارديوگرافي قبل و بعد از آهن درماني و بهبودي آنمي، در چك‌ليستي كه از قبل تهيه‌شده ثبت گرديد و درنهايت با گذاشتن داده‌ها در نرم‌افزار SPSS و با كمك مشاور آماري تحليل شد.
نتايج: نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه ميانگين سن كودكان 7.27 سال بوده و 19 نفر (54.3%) از كودكان مبتلا به آنمي فقر آهن پسر و 16 نفر (45.7%) دختر بوده است. قبل از مداخله ميانگين هموگلوبين خون 11.028 گرم در دسي‌ليتر و بعد از مداخله 12.98 گرم در دسي‌ليتر بوده، قبل از مداخله ميانگين هماتوكريت خون 33.025 درصد و بعد از مداخله 38.58 درصد بوده، قبل از مداخله ميانگين متوسط گلبول‌هاي قرمز خون (MCV) 76.25 فمتوليتر و بعد از مداخله 81.24 فمتوليتر بوده، قبل از مداخله ميانگين فرتينين خون 76.25 نانوگرم بر ميلي ليتر و بعد از مداخله 81.24 نانوگرم بر ميلي ليتر بوده، قبل از مداخله ميانگين نسبت نشانگر عملكرد بطن چپ قلب 5.04 و بعد از مداخله 5.40 بوده، قبل از مداخله ميانگين كسر تخليه اي بطن چپ (EF) 68.76 و بعد از مداخله 71.38 بوده، قبل از مداخله ميانگين قطر داخلي دياستولي بطن چپ (LVPWD) 6.58 و بعد از مداخله 7.28 بوده، قبل از مداخله ميانگين حجم خون پمپاژ شده از بطن در هر ضربان (SV) 6.58 و بعد از مداخله 7.28 بوده، قبل از مداخله ميانگين شاخص توده بطن چپ (LVMASS) 61.16 و بعد از مداخله 57.45 بوده و همچنين قبل از مداخله ميانگين شاخص عملكردي ميوكارد (MPI) 0.303 و بعد از مداخله 0.3300 بوده و اين تفاوت در ميانگين نتايج پارامترهاي اكوكارديوگرافي در قبل و بعد مداخله معني دار بوده است (0.001P<).
نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مطالعه كه ارتباط بين كم‌خوني و ساختار LV و فشار پر شدن در اين مطالعه يافت شد، مي توان گفت نسبت LVEDD، LVESD، LVMI پس از اصلاح مناسب سطوح پايين هموگلوبين در بيماران كم‌خوني بدون عوامل خطر سنتي قلبي عروقي يا بيماري قلبي عروقي به‌طور قابل‌توجهي تغيير كرد. اين يافته‌ها از اين ايده حمايت مي‌كنند كه اصلاح كم‌خوني ممكن است ساختار و عملكرد LV را بهبود بخشد.
كلمات كليدي: پارامترهاي اكوكارديوگرافي، آنمي فقر آهن، بيماري قلبي، كودكان
شماره ركورد
235248
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
عبدالله صداقت