بررسي تغييرات فعاليت هاي فيزيكي روزانه (ADL ) و فعاليت هاي فيزيكي روزمره ابزاري (IADL) و عوامل مرتبط با آن در سال 1396 نسبت به 1391 در كوهورت سالمندان شهر اميركلا

مقدمه: افزايش اميد به زندگي در دهه هاي اخير، موجب رشد سريع جمعيت سالمندان در سطح جهان شده است. به طور معمول، سالمندي با كاهش توانايي هاي جسمي شناختي و اجتماعي همراه است كه ميتواند استقلال و كيفيت زندگي را تحت تاثير قرار دهد. دو شاخص مهم براي ارزيابي استقلال عملكردي در سالمندان فعاليت هاي روزمره زندگي (ADL) و فعاليت هاي ابزاري روزمره زندگي (IADL) هستند.اين پژوهش با هدف بررسي تغييرات ADL و IADL و شناسايي و عوامل مرتبط با آنها در دو مقطع زماني پنج ساله در بين سالمندان شهر اميركلا انجام شد. روش كار: اين مطالعه از نوع طولي - همگروهي بوده و داده ها از دو فاز كوهورت سالمندان اميركلا مشتمل بر سالهاي 1390 - 1391 و 1395 - 1396 استخراج شده اند. جمع آوري داده ها به روش سرشماري و با استفاده از ابزارهاي استاندارد مانند پرسشنامه هاي كاتز، لاوتون، افسردگي سالمندان (GDS) و وضعيت شناختي (MMSE) در ميان ساكنان 60 ساله و بالاتر شهر اميركلا انجام پذيرفت. جهت تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS23 و آزمون هاي تي زوجي و رگرسيون لجستيك استفاده شد. يافته ها: نتايج گوياي آن بود كه طي دو مقطع زماني پياپي كوهورت اميركلا، كاهش معني داري در ميانگين نمرات ADL و IADL به ويژه در ميان زنان سالمندان با سن بالاتر، تحصيلات كمتر، قدرت عضلاني پايين تر و سطوح فعاليت فيزيكي كمتر، رخ داده است (001/0‎>P). آناليز رگرسيون لجستيك نشان داد كه سطح تحصيلات بالاتر، بيشترين نقش را در توانمندي سالمندان در شاخص هاي ADL و IADL داشت. البته ابتلا به افسردگي، بيماريهاي مزمن و حمايت اجتماعي پايين نيز با كاهش عملكرد مبتني بر اين شاخص ها مرتبط بوده اند. نتيجه‌گيري: كاهش عملكرد سالمندان در گذر زمان مبتني بر شاخصهاي ADL و IADL ، لزوم مداخلات زودهنگام با تمركز بر عوامل قابل مداخله و موثر مانند فعاليت بدني، تغذيه، پيشگيري از افسردگي و تقويت حمايت اجتماعي را يادآور مي شود. واژگان كليدي: سالمند، فعاليت هاي روزمره زندگي (ADL)، فعاليت هاي ابزاري روزمره زندگي (IADL)

235282

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

خالد رحماني ، رضا حسيني