عنوان
بررسي اثربخشي آدنوئيدكتومي در بهبود شنوايي هدايتي در بيماران 4تا10سال تحت جراحي تونسيلكتومي در بيمارستان كوثر سنندج در سال 1402-1403
نويسنده اصلي
گل محمدي، عبدالرحمن
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: آدنوئيد (لوزه سوم) و لوزه‌هاي كامي از مهم‌ترين ساختارهاي لنفاوي ناحيه حلق هستند كه در سيستم ايمني بدن نقش دارند. بزرگ شدن پاتولوژيك اين ساختارها مي‌تواند موجب انسداد راه هوايي فوقاني، اختلال خواب، مشكلات تكلمي و شنوايي شود. در كودكان، به ويژه بين سنين 4 تا 10 سال، بزرگ شدگي آدنوئيد مي‌تواند باعث اختلال در عملكرد شيپور استاش و در نهايت كاهش شنوايي انتقالي شود.
آنجا كه سيستم شنوايي در دوران كودكي نقش مهمي در تكامل گفتار، يادگيري و ارتباطات اجتماعي دارد، هرگونه اختلال در اين زمينه مي‌تواند تبعات گسترده‌اي بر رشد كودك داشته باشد. آدنوئيدكتومي به عنوان يك درمان جراحي شايع براي كودكان با آدنوئيد هايپرتروفي و مشكلات همراه، به ويژه كاهش شنوايي، تجويز مي‌شود. برخي از اين كودكان هم زمان دچار هايپرتروفي لوزه ها نيز هستند و تحت عمل تونسيلكتومي قرار مي‌گيرند. با اين حال، همچنان سوالاتي در خصوص ميزان اثربخشي آدنوئيدكتومي در بهبود شنوايي باقي مانده است، به ويژه در كودكاني كه به طور همزمان تحت عمل تونسيلكتومي قرار گرفته‌اند. هدف اين پژوهش بررسي تاثير آدنوئيدكتومي بر كاهش شنوايي در كودكان 4 تا 10 ساله‌اي است كه تحت عمل تونسيلكتومي قرار گرفته‌اند، تا بتوان بر اساس يافته‌ها، در جهت بهبود راهكارهاي درماني گام برداشت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تمام كودكان سنين 4 تا 10سال بدون آنومالي هاي سر و صورت كه با علائم تنفس دهاني، خرو پف، اختلال خواب و كاهش شنوايي به درمانگاه گوش و حلق و بيني بيمارستان كوثر در سال 1402مراجعه كرده اند و پس از معاينه و تاييد هايپرتروفي آدنوئيد و انجام اوديومتري جهت آدنوئيدكتومي قرار مي گيرند. جهت ارزيابي ميزان شنوايي از اديومتري تون خالص (Pure Tone Audiometry) و در صورت امكان، تمپانومتري استفاده شده است. اين تست‌ها يك بار قبل از جراحي و بار ديگر 3 ماه پس از جراحي انجام شده‌اند تا تغييرات ميزان شنوايي مورد بررسي قرار گيرد.
يافته ها: در 80 نفر مورد مطالعه 47 نفر پسر و 33 نفر دختر بودند كه علائم بيماران مورد مطالعه خروپف، تنفس دهاني، صداي تودماغي و انسداد بيني بعد از آدنوئيدكتومي و بدون انجام ميرينگوتومي در تمامي بيماران برطرف شد و كاهش شنوايي تنها در 9 نفر(11.2%) افراد مورد مطالعه باقي ماند. در بررسي 80 تمپانوگرام گوش سمت راست، 6 تمپانوگرام يعني 7.5% نرمال بود در حاليكه اين عدد بعد از آدنوئيدكتومي به 62 گوش يعني 77.5% رسيد. در بررسي 80 تمپانوگرام گوش سمت چپ، 5 تمپانوگرام يعني 6.3% نرمال بود در حاليكه اين عدد بعد از آدنوئيدكتومي به 61 گوش يعني 76.3% رسيد كه ارتباط معناداري داشت
(P value<0.001).
نتيجه گيري: در مطالعه انجام شده در كودكان 4 تا 10 سال كه دچار علائم تنفس دهاني، خرو پف، انسداد بيني، صداي تو دماغي، درد گوش و كاهش شنوايي بودند، آدنوم گريد 3 و 4 داشتند، تمپانوگرام و PTA مختل داشتند، بهبودي كاهش شنوايي كودكان با ارزيابي تمپانوگرام و PTA بعد از عمل ديده شد.
واژگان كليدي: آدنوئيدكتومي؛ ميرنگوتومي؛ تمپانوگرام؛ اوديومتري تن خالص
شماره ركورد
235338
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
شاهين تقي زاده