بررسي اثر داروي مهاركننده TGF-β و ضد PD-(L)1 در ايمنوتراپي سرطان : بروز شده

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: سرطان به عنوان دومين عامل مرگ و مير در آمارهاي جهاني يكي از مهم‌ترين بيماري‌هاي انساني به شمار مي‌رود. در سرطان انواع رويكردهاي درماني، اعم از شيمي‌درماني، جراحي، راديوتراپي و ايمنوتراپي پيش گرفته مي‌شود كه ايمنوتراپي از جديدترين نوع درمان‌ها است. در اين مطالعه به اثر تركيب دو نوع داروي ايمنوتراپي مهاركننده TGF-β و ضد PD-(L)1 پرداخته مي‌شود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع مروري روايتي (narrative review) است. در اين پژوهش 75 مطالعه مورد بررسي قرار گرفته است. قديمي‌تريم مطالعه مربوط به سال 2010 و جديدترين آن‌ها مربوط به سال 2023 مي‌باشد. در اين 75 مطالعه، 28 مورد مطالعات آزمايشگاهي و حيواني، 14 مورد كارآزمايي باليني، 31 مورد مطالعات مروري و متاآناليز و 2 مورد از ديگر انواع مطالعات بوده است. يافته‌ها: ايمنوتراپي با immune checkpoint inhibitors (ICSs) كه شامل داروهاي ضد PD-(L)1 و CTLA-4 هستند در حال حاضر مورد توجه است. در مطالعات انجام شده ديده شده كه اثر اين دسته دارويي به تنهايي پاسخگويي مناسبي نداشته (در حد 25 درصد) كه دليل آن وجود TGF-β در محيط توده‌ي سرطاني مي‌باشد. نتيجه گيري: بررسي‌هاي همه‌ي 75 مطالعه نشان داده است به دليل ترشح TGF-β توسط سلول‌هاي سرطاني اثر دارو ICIs به شدت كاهش يافته است. در اين مطالعه با بررسي انواع مطالعات آزمايشگاهي و كارآزمايي باليني متوجه خواهيم شد كه چگونه با مهار كردن TGF-β اثر دارو ICIs به صورت معني‌داري افزايش يافته و تركيب اين دو دسته دارويي با هم موجب اثر سينرژيك دارويي خواهد شد. كلمات كليدي: فاكتور رشد تبديل‌شونده بتا (TGF-β)، ليگاند مرگ برنامه‌ريزي‌شده 1 (PD-L1)، مرگ برنامه‌ريزي‌شده 1 (PD-1)، مهاركننده چك‌پوينت ايمني (ICI)، مقاومت، محيط ايمني تومور (TIME)

235848

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

كيوان مرتضايي