بررسي پيامدهاي هايپرتروفيك كارديوميوپاتي در كودكان و نوجوانان مراجعه كننده به درمانگاه تخصصي قلب اطفال بيمارستان بعثت سنندج در سال هاي 1385 تا 1402

مقدمه: درك پيش‌آگهي HCM براي هدايت مراقبت و مشاوره بيمار ضروري است. عواملي مانند سن شروع، جهش‌هاي ژنتيكي، درجه هيپرتروفي، وجود علائم و عوارض به طور قابل توجهي بر چشم‌انداز بلندمدت تأثير مي‌گذارند. درك دقيق اين شاخص‌هاي پيش‌آگهي براي پزشكان جهت تنظيم استراتژي‌هاي درماني و بهينه‌سازي نتايج بيمار بسيار مهم است. لذا هدف از انجام اين مطالعه بررسي پيامدهاي هايپرتروفيك كارديوميوپاتي در كودكان و نوجوانان مراجعه كننده به درمانگاه تخصصي قلب اطفال بيمارستان بعثت سنندج در سال هاي 1385 تا 1402بوده است. روش‌ كار: اين مطالعه به صورت توصيفي تحليلي به بررسي پرونده بيماران داراي كارديوميوپاتي هايپرتروفيك در سال هاي 1385 تا 1402 با حجم نمونه 45 بيمار در بيمارستان بعثت پرداخته شد. ابزار مورد استفاده شامل چك ليستي بود كه شامل اطلاعات دمورگرافيك مانند سن و جنس، علائم قلبي مانند تنگي نفس و سيانوز، ويژگي هاي اكوكارديوگرافيك، آزمايشات پاراكلينيك و نوع درماني كه بيمار دريافت كرده است، بود. اين اطلاعات به صورت محرمانه و فقط در راستاي اهداف پژوهشي ذكر شده تحت استفاده قرار گرفت. بعد از جمع آوري اطلاعات داده هاي بدست آمده وارد نرم افزار SPSS27 شده و مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: نتايج نشان داد كه 24 نفر (53.3%) از كودكان پسر و از نظر ميزان بروز علائم تنفسي 13 نفر (28.9 %) از كودكان زجر تنفسي و 2 نفر (4.5 %) از كودكان سيانوز ، از نظر ميزان بروز علائم قلبي3 نفر (6.7 %) از كودكان سابقه سنكوپ، 4 نفر (8.9 %) از كودكان درد قفسه سينه (CP) داشته اند. از 45 بيمار مورد مطالعه 2 نفر (4.5 %) از كودكان كارديوميوپاتي انسدادي و 3 نفر (6.7 %) از كودكان كارديوميوپاتي غير انسدادي داشته اند. از نطر درمان 3 نفر (6.7 %) از كودكان جراحي و 21 نفر (4.7 %) از كودكان با پروپرانولول و 22 نفر (48.9 %) با ال كارنتين درمان دارويي شده اند. 34 نفر (75.5 %) از بيماران بهبود يافته و 2 نفر (4.5 %) از كودكان فوت شده اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين نوع درمان دارويي، انجام جراحي با پيامد نهايي در بيماران موردمطالعه ارتباط معني دار آماري وجود دارد. همچنين بين يافته هاي اكوكارديوگرافي (LCAR وBSA, LVEDD, PAP,DF, TR, INVT) قبل و بعد از درمان در كودكان موردمطالعه تفاوت معني دار آماري وجود دارد (0.0001P<‎). نتيجه‌گيري: HCM در كودكان نشان‌دهنده گروه ناهمگن بزرگي از اختلالات است. براي شك به يك اختلال خاص و انجام يك تشخيص خاص، يك رويكرد جامع، شامل شرح حال پزشكي، معاينه فيزيكي، تصويربرداري دقيق قلبي و توجه به ناهنجاري‌هاي احتمالي خارج از قلب، مورد نياز است. ارجاع زودهنگام به مركز كارديوميوپاتي ممكن است براي شروع مديريت و به طور بالقوه شروع درمان‌هاي هدفمند مبتني بر ژنوتيپ براي اين بيماري‌هاي نادر مفيد باشد. كلمات كليدي: پيامد، هايپرتروفيك كارديوميوپاتي ، كودكان

236030

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

محسن شهيدي