اثربخشي تمرينات پيلاتس بر كاركردهاي اجرايي سرد و اضطراب در دانش آموزان دوره دوم ابتدايي

يكي از شكل‌هاي معروف ورزش ذهني- بدني، پيلاتس است؛ ورزشي كه در آن تمركز بر كنترل حركات، وضعيت قرارگيري بدن و تنفس قرار دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي تمرينات گروهي پيلاتس بر كاركردهاي اجرايي سرد و اضطراب در دانش‌آموزان دوره دوم ابتدايي بود. اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش، نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون همراه با گروه كنترل و مرحله پيگيري انجام شد. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدايي شهرستان زارچ بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس، 34 نفر انتخاب و به شيوه تصادفي در دو گروه 17 نفري (آزمايش و كنترل) گمارده شدند. تمرينات پيلاتس در گروه آزمايش به‌صورت جلسات گروهي، طي 8 جلسه 45 دقيقه‌اي برگزار شد. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه اضطراب اسپنس (1986) و آزمون دسته‌بندي كارت‌هاي ويسكانسين (1948) استفاده گرديد. نتايج تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر نشان داد كه تمرينات پيلاتس موجب بهبود معنادار كاركردهاي اجرايي سرد (انعطاف‌پذيري شناختي و حافظه كاري) و كاهش اضطراب در دانش‌آموزان در مرحله پس آزمون و پيگيري شد (01/0‎>P). بر اساس اين يافته‌ها، مي‌توان نتيجه گرفت كه پيلاتس به‌عنوان يك فعاليت بدني منظم و ساختاريافته، ابزاري مؤثر براي ارتقاي مهارت‌هاي شناختي و كاهش مشكلات هيجاني دانش‌آموزان است.

236451

دانشگاه اردكان

متقي شكوفه Motaghi Shekofe