بررسي بيوماركرهاي التهابي در فازهاي مختلف اختلال دوقطبي و مقايسه آن ¬ها با گروه كنترل

زمينه و هدف: نياز فوري به نشانگرهاي زيستي محيطي ارزان و با قابليت تكرار آسان در اختلال دو قطبي وجود دارد. ما بررسي كرديم كه آيا شاخص ‌هاي التهابي سيستميك مشتق شده از شمارش كامل خون قادر به تمايز BD از گروه كنترل هستند و آيا با نا همگوني باليني ارتباط دارند. مواد و روش ‌ها :داده‌ هاي CBC به ‌صورت گذشته ‌نگر براي 54 بيمار بستري مبتلا به BD و 54 فرد كنترل با مشخصات دموگرافيك مشابه استخراج شد. از شمارش مطلق سلول‌ ها، نسبت نوتروفيل به لنفوسيت پلاكت به لنفوسيت ، مونوسيت به لنفوسيت و شاخص التهاب ايمني سيستميك ) SII = نوتروفيل × پلاكت / لنفوسيت (محاسبه گرديد. از منحني‌ هاي مشخصه عملكرد گيرنده براي مقايسه BD با گروه كنترل استفاده شد؛ آناليزMann–Whitney U ، مدل تعميم يافته خطي و رگرسيون لجستيك براي بررسي تأثيرات وضعيت خلقي، جنسيت و خطر خودكشي به كار رفت. يافته ها: تمام شاخص‌ ها در BD افزايش يافته بودند؛ SII دقت تشخيصي نزديكي (AUC=0.957) نشان داد و پس از آن NLR (0.874) و PLR (0.800) قرار داشتند. مانيا با PLR بالاتر در هر دو جنس و NLR بالاتر فقط در مردان مشخص شد(P <‎0.01) . هيچ ‌يك از شاخص ‌ها با مدت بيماري يا تعداد دفعات بستري ارتباط نداشتند .MLR به ‌طور مستقل اقدام به خودكشي در طول عمر را پس از تعديل براي وضعيت خلقي، BMI و سابقه خانوادگي پيش ‌بيني كرد (OR =29.4، 95%CI 2.8–308 .). نتيجه گيري: طرح مطالعه مقطعي و تك ‌مركزي احتمال وجود عوامل مخدوش‌كننده باقيمانده ناشي از شرايط التهابي اندازه‌گيري نشده استفاده از توزيع ‌هاي شبيه ‌سازي شده براي نمايش بصري.SII ممكن است به ترياژ تشخيصي زود هنگام كمك كند PLR يك نشانگر وضعيت خلقي است كه پتانسيل كاربرد در پايش آني را دارد MLR به‌ عنوان يك علامت باليني قابل اقدام براي خطر خودكشي مطرح مي‌شود. گنجاندن اين نسبت ‌ها در پرونده‌ هاي الكترونيك سلامت مي‌تواند روانپزشكي دقيق را با حداقل هزينه اضافي عملياتي سازد. كلمات كليدي: اختلال دو قطبي؛ التهاب؛ شانگرهاي زيستي؛ شاخص التهاب سيستم ايمني؛ روانپريشي

236555

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

روانپزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آزاد معروفي، نرگس شمس عليزاده