بررسي پيامد هاي انتقال خون در نوزادان نارس در بيمارستان بعثت سنندج در سال 1403

مقدمه: بسياري از نوزادان نارس، به ويژه نوزاداني كه وزن هنگام تولد آنها كمتر از 1000 گرم است، در طول چند هفته اول زندگي خود چندين بار تزريق خون دريافت مي‌كنند. بسياري از مطالعات، همبستگي بين دريافت خون و ايجاد بعضي بيماري‌ها را نشان داده‌اند. لذا هدف از انجام اين مطالعه بررسي پيامد هاي انتقال خون در نوزادان نارس در بيمارستان بعثت سنندج در سال 1403بوده است. روش‌ كار: اين مطالعه به صورت مقطعي، توصيفي- تحليلي بر روي نوزادان نارس كه در سال 1403 كه در بيمارستان بعثت متولدشده با حجم نمونه 200 نفر انجام شد. جهت جمع آوري داده ها با استفاده از چك ليست براي هر كدام از نوزادان براساس پرونده ي بيمار ابتدا داده هاي نوزادان و مادران از روي پرونده ي بهداشتي يا پرونده ي بيمارستاني نوزاد تكميل شد. اين داده ها شامل سن نوزاد، جنسيت نوزاد، وزن در بدو تولد، سن مادر، سن بارداري مادر، تحصيلات، شغل، محل سكونت مادر بود. سپس تمام نوزادان تا آخرين ويزيتشان در بيمارستان فالوآپ شدند و مقادير شاخص هاي پيامدي براي هر كدام از نوزادان در بازه هاي زماني مختلف ثبت شد. پيامد نهايي آخرين ويزيت بيمار قبل از ترخيص يا مرگ كودك نيز براي اين كودكان ثبت شد. و در نهايت در صورتي كه تعداد پيامدها زياد باشد رابطه ي بين اين پيامد ها و متقير هاي پايه از نظر تحليلي هم بررسي شدند. بعد از اينكه داده ها جمع آوري شد وارد نرم افزار SPSS نسخه 27 شده و تجزيه و تحليل آماري انجام شد. نتايج: نتايج مطالعه ما نشان مي‌دهد كه ميانگين وزن تولد نوزادان 1699.05 گرم و ميانگين سن بارداري 31.20 هفته و ميانگين سن مادر 31.26 سال بوده است. 98 نفر (%49) از نوزادان پسر و 102 نفر (%51) دختر بوده و 99 نفر (%49.5) از مادر نوزادان با بيشترين فراواني داراي تحصيلات ابتدايي و راهنمايي و 145 نفر (72.5 %) خانه دار بوده است. نتايج نشان داد كه 118 نفر (%59) از نوزادان با بيشترين فراواني مبتلا به سندرم زجر تنفسي بوده اند. توزيع فراواني علائم باليني قبل از انتقال خون در نوزادان نارس نشان مي‌دهد كه 17 نفر (%8.5) از نوزادان داراي اشكال در تغذيه، 9 نفر (4.5 %) NEC ، 35 نفر (17.5 %) تاكي كاردي، 23 نفر (11.5 %) تاكي پنه، 3 نفر (1.5 %) آپنه بوده و 116 نفر (58 %) سورفاكتانت دريافت كرده و 30 نفر (15 %) بستري شده اند. همچنين نتايج نشان مي‌دهد ميانگين هموگلوبين خون قبل از انتقال خون 9.023 و بعد از انتقال خون 12.86 و ميانگين هماتوكريت خون قبل از انتقال خون 28.21 و بعد از انتقال خون 38.51 بوده است. توزيع فراواني پيامد انتقال خون در نوزادان نارس نشان داد كه 111 نفر (55.5 %) بعد از انتقال خون مشكلي نداشته، 16 نفر (8 %) فوت شده، 10 نفر (%5) از نوزادان دچار اشكال در تغذيه، 9 نفر (4.5 %) NEC ، 29 نفر (14.5 %) تاكي كاردي، 7 نفر (3.5 %) دچار تاكي پنه، شده اند. نتايج تحليلي مطالعه حاضر نشان داد كه بين پيامدهاي انتقال خون در نوزادان نارس با ميزان هموگلوبين خون ، ميزان هماتوكريت خون ، وزن توولد و سن بارداري نوزادان ارتباط معني دار آماري وجود دارد. بطوري كه نوزادان با سن تولد پايين تر و وزن تولد كمتر و هموگلووبين و هماتوكريت پايين تر بيشتر دچار پيامد هاي انتقال خون شده اند و ميزان فوتي و مشكل در تغذيه و كمبود اكسيژن در اين نوزادان بيشتر بوده است (0.001 P =). اما ب بين پيامدهاي انتقال خون در نوزادان نارس با جنسيت، تحصيلات مادر، سن مادر، شغل و محل سكونت ارتباط معني دار آماري وجود ندارد(0.05 P ‎>). نتيجه‌گيري: عمده ترين دلايل انمي در نوزادان نارس بستري، غلظت پايين هموگلوبين در بدو تولد، نمونه گيري مكرر خون و خونريزي به دنبال رويه ها و اقدامات تهاجمي است. انمي نارسي عوارضي نظير اپنه، تاكي كاردي و برادي كاردي را به همراه دارد. تزريق خون بر اساس تظاهرات باليني و يافته هاي ازمايشگاهي سبب اصلاح شرايط باليني و تهويه نوزاد نارس مي شود. بر اساس شرايط فيزيولوژيك نوزادان نارسي كه بستري مي شوند، يكي از اصلي ترين دريافت كنندگان فراورده هاي خوني به شمار مي روند. بنابراي توصيه مي شود با انجام مداخلات مربوط به نمونه گيري در يك زمان، ميزان از دست رفتن خون به حداقل برسد و در صورت نياز به تزريق خون ، تظاهرات باليني و دستورالعمل ها را با هم ادغام كنند تا ضمن دستيابي به نتايج قابل انتظار ، كمترين عوارض را براي نوزاد بر جاي بگذارند و به ميزان قابل توجهي سطح مراقبت از اين نوزادان ارتقا مي يابد. كلمات كليدي: انتقال خون، نوزادان نارس، عوامل خطر

236929

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

شوبو شيخ احمدي، خالد رحماني