بررسي ميزان بهبودي و عوامل مرتبط با آن در بيماران با ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك مراجعه كننده به دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال هاي 1395 تا 1403

مقدمه: ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك يك التهاب نادر پستان است. عدم وجود يك علت‌شناسي واضح، چالش‌هاي مهمي را براي دستيابي به بهبودي و جلوگيري از عود ايجاد مي‌كند. به همين جهت هدف از انجام اين مطالعه بررسي ميزان بهبودي و عوامل مرتبط با آن در بيماران با ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك مراجعه كننده به دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال هاي 1395 تا 1403بوده است. روش كار: اين پژوهش از نوع مقطعي بر روي 198 نفر از بيماران با ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك استان كردستان در سال هاي 1395 تا 1403 انجام شد. داده ها از طريق چك ليستي كه بر اساس اهداف مطالعه طراحي شده است جمع اوري شد. اين چك ليست از اطلاعات بيمار شامل متغيرهاي سن، شغل، محل سكونت، وضعيت تاهل، ميزان تحصيلات، بيماري زمينه اي، شكايت اوليه بيماري، يك طرفه يا دوطرفه بودن، سابقه ي شيردهي، سابقه ي زايمان با تولد زنده، مصرف سيگار و الكل، مصرف قرص هاي ضد بارداري، اندازه ي توده، روش درماني مورد استفاده، تعداد دفعات عود و ميزان بهبودي ثبت شد. در ويزيت ماه اول، وجود هرگونه بهبودي در علائم، يافته هاي فيزيكي حاد به عنوان بهبود باليني پذيرفته مي شود. وجود حداقل 50 درصد بهبودي در يافته هاي باليني و راديولوژيك در ويزيت ماه 6 به عنوان بهبودي نسبي در نظر گرفته شد. در اين مطالعه بهبودي باليني به عنوان پيامد در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه 204 بيمار مبتلا به ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك در طي 9 سال شناسايي شده كه ميانگين سن آنها 6.52±35.24 سال و ميانگين مدت زمان شيردهي 25.81±40.12 ماه بوده است. نتايج نشان داد كه بيشترين فراواني سطح تحصيلات در زنان تحصيلات ديپلم با 91 نفر (%44.6)، 178 نفر (87.3 %) خانه دار و 173 نفر (84.8 %) ساكن شهر بوده است. بيشترين فراواني علائم باليني اوليه در زنان درد و احساس توده با 87 نفر (%43.9)، 51 نفر (25.8 %) بيماري زمينه اي داشته و 187 نفر (94.4 %) يك طرف درگيري داشته و 165 نفر (80.9 %) وجود توده را لمس كرده و 84 نفر (41.2 %) سابقه عود بيماري و 82 نفر (%41.4) سابقه مصرف قرص هاي ضد بارداري را داشته اند. نتايج نشان داد كه خط اول درمان براي كل بيماران استفاده از انتي بيوتيك بوده و بعد از آن بيشتر بيماران 188 نفر (%94.9) از كورتون و 111 نفر (56.1 %) از درمان درناژ استفاده و كمترين نوع درمان مربوط به جراحي، كربوكسي تراپي بوده است. 171 نفر (%86.4) داراري بهبودي كامل و 27 نفر (13.6 %) داراي بهبودي نسبي بوده اند. در مطالعه حاضر هيچكدام از بيماران سابقه مصرف سيگار را نداشته اند. نتايج تحليلي مطالعه ما نشان مي دهد كه بين ويژگي هاي دموگرافيك مشخصات باليني و ميزان بهبودي در بيماران مبتلا به ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك ارتباط معني دار آماري وجود ندارد (P‎>0.05) . نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر نشان مي دهد كه تفاوت هاي آماري معناداري بين ميزان بهبودي و ويژگي دموگرافيك و مشخصات باليني بيماران مبتلا به IGM مشاهده نشده است درمان‌هاي تركيبي، به ويژه آن‌هايي كه شامل آنتي‌بيوتيك‌ها، استروئيدها و جراحي هستند، ميزان بهبودي بالاتري را نشان داده‌اند كه استفاده از مونوتراپي آنتي‌بيوتيكي را به چالش مي‌كشد. تأكيد بيشتري بر نياز به رويكرد شخصي‌سازي‌شده و چندوجهي براي پيشگيري از عود IGM، با مراقبت‌هاي پيگيري طولاني‌تر، وجود دارد. كارهاي آينده‌نگرانه‌تر در تحقيقات IGM، با معيارهاي تشخيصي استاندارد، پروتكل‌هاي درماني و دستورالعمل‌هاي گزارش‌دهي، براي توسعه پروتكل‌هاي درماني و دستورالعمل‌هايي كه پزشكان مي‌توانند در مديريت باليني بيماران IGM به آن‌ها پايبند باشند، مهم خواهد بود. كلمات كليدي: ماستيت گرانولوماتوز ايديوپاتيك؛ ميزان بهبودي؛ پستان

237008

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

حسن معيري