بررسي ارتباط سواد سلامت با تاثير مداخله آموزشي بر انجام آزمايش ديابت در افراد 30 تا 60 ساله با ريسك بالا شهرستان قروه درسال 1402

مقدمه: درصد بالايي از افراد ديابتي تشخيص داده نمي شوند، مداخله و مديريت زود هنگام مي تواند عوارض ديابت را كاهش دهد و اين امر، تنها پس از تشخيص بيماري امكان پذير است. بنابراين اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط سواد سلامت با تأثير مداخله آموزشي بر انجام آزمايش تشخيص ديابت در افراد در معرض خطر شهر قروه صورت گرفت. مواد و روش ها: اين پژوهش مداخله اي بر روي 282 نفر از افراد در معرض خطر ديابت شهر قروه با روش نمونه گيري چند مرحله اي، در دو گروه مداخله و كنترل انجام گرديد. روش جمع آوري اطلاعات با استفاده ازچك ليست اطلاعات جمعيت شناختي و عوامل خطر، پرسشنامه پژوهشگر ساخته بر اساس تئوري رفتار برنامه ريزي شده (TPB) و پرسشنامه سواد سلامت بود .گروه مداخله بر اساس سازه هاي TPB 4 جلسه آموزشي 60-90 دقيقه اي دريافت كردند. گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكردند .پيامد اوليه در اين مطالعه، سواد سلامت و قصد انجام آزمايش ديابت و پيامد ثانويه انجام آزمايش ديابت بود. بلافاصله و سه ماه پس از اتمام مداخله پرسشنامه مجدد توسط دو گروه تكميل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري Stata نسخه 16 تجزيه و تحليل شد. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار سن شركت كنندگان 24/9±88/45 بود. جنسيت، شغل، سواد سلامت ،تحت پوشش بيمه و توانايي پرداخت هزينه هاي آزمايش با قصد انجام آزمايش ديابت ارتباط دارد (05/0‎>P). متغيرهاي جمعيت شناختي، سواد سلامت و سازه هاي TPB 74 درصد از واريانس قصد انجام آزمايش ديابت را تشكيل دادند. نتايج مطالعه نشان داد كه بعد از مداخله آموزشي ميانگين نمره آگاهي، سواد سلامت، سازه هاي TPB و رفتار در دو گروه آزمون و كنترل با ه اختلاف معني داري داشتند (05/0≥P). نتيجه گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان مي دهد كه مداخله آموزشي با استفاده از TPB در ارتقاء سطح دانش افراد در معرض خطر ديابت، به منظور انجام آزمايش ديابت موثر است. بنابراين، توجه به متغير هاي مذكور در طراحي مداخلات آموزشي ضروري به نظر مي رسد. كلمات كليدي: سواد سلامت، تئوري رفتار برنامه ريزي شده، ديابت، افراد در معرض خطر

237011

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آموزش بهداشت

بهداشت

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

افشين بهمني