بررسي ارتباط كيفيت زندگي و مراحل تغيير رفتار ورزشي در دانش آموزان دختر شهر سنندج

مقدمه: كيفيت زندگي مي‌تواند سبب بهبود عملكرد فردي و اجتماعي و رفتارهاي مرتبط با سلامت گردد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط كيفيت زندگي و مراحل تغيير رفتار ورزشي در دانش آموزان دختر شهر سنندج انجام شد. روش كار: اين مطالعه مقطعي در شهر سنندج در غرب ايران در سال 1404 انجام شد. از طريق روش نمونه گيري چند مرحله اي 800 دانش آموز دختر واجد شرايط از هشت مدرسه دو ناحيه شهر سنندج وارد مطالعه شدند. معيارهاي ورود دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه، توانايي درك سوالات بود. ابزار جمع آوري داده‌ها در اين مطالعه سه بخش شامل متغيرهاي زمينه اي، مراحل رفتار ورزشي و پرسشنامه 26 ايتمي كيفيت زندگي بود. كه به شيوه خود گزارشي توسط مشاركت كنندگان تكميل گرديد. داد ها از طريق نرم افزار SPSS نسخه 26 تحليل شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار سن و شاخص توده بدني دانش آموزان دختر به ترتيب 17.1±0.8 سال و22.56±3.8 بود. 3/53%(426نفر) شركت كنندگان در مرحله پيش تفكر رفتار ورزشي، 14.6% (117نفر) در تفكر، 8% ( 64نفر) آمادگي، .14%(112نفر) عمل و 10%(81 نفر) در مرحله نگهداري رفتار ورزشي قرار داشتند. اكثريت شركت كنندگان(80%) كيفيت زندگي خوب و خيلي خوب را گزارش كردند. كيفيت زندگي با مراحل تغيير رفتار ورزشي ارتباط آماري معناداري نداشت. نتايج رگرسيون نشان داد كه شركت در سالنهاي ورزشي بيشترين قدرت پيش بين كنندگي را در رفتار ورزشي دانش آموزان دختر دارد.(01/0‎>P،66/223-26/33=CI %95 ،25/86=OR) انجام ورزش در منزل (01/0‎>P ،44/80-83/12=CI %95،13/32=OR) و عضويت در انجمنهاي ورزشي (01/0‎>P ،2/16-33/3=CI %95 ،34/7=OR) به ترتيب فاكتورهايي اثر گذاري بودند كه ميزان رفتار ورزشي را در دانش اموزان دختر پيش بيني مي‌كردند. نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه كيفيت زندگي بر رفتار ورزشي دانش آموزان دختر اثرگذار نيست. اين يافته حاكي از آن است كه ساير عوامل مانند شركت در انجمهاي ورزشي نقش پررنگتري ايفا مي كنند. كلمات كليدي: كيفيت زندگي، رفتار ورزشي، دانش آموزان، دختران، ايران.

237023

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آموزش بهداشت

بهداشت

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آرزو فلاحي