مقايسه ميزان تاثير پروتز پارسيل و پروتز كامل در اداي صحيح اصوات گفتاري

مقدمه و هدف: از دست دادن دندان‌ها مي‌تواند تأثير قابل توجهي بر عملكرد گفتاري بيماران داشته باشد. پروتزهاي دنداني، از جمله پروتزهاي كامل و پارسيل، به عنوان راهكاري براي بازگرداندن عملكرد دهاني و گفتاري مورد استفاده قرار مي‌گيرند. هدف اين مطالعه، مقايسه ميزان تأثير پروتزهاي كامل و پارسيل بر اداي صحيح اصوات گفتاري بود. مواد و روش‌ها:اين مطالعه مقطعي بر روي 40 بيمار بي‌دندان كه براي دريافت پروتزهاي دنداني به كلينيك دندانپزشكي مراجعه كرده بودند، انجام شد. شركت‌كنندگان به دو گروه 20 نفره تقسيم شدند: گروه اول پروتز كامل و گروه دوم پروتز پارسيل دريافت كردند. براي ارزيابي كيفيت گفتار، اصوات منتخب (/س/، /ش/، /ج/، /ت/، /ف/، /ك/، /ر/، /ل/، /پ/ و /م/) و واژه‌هاي مرتبط در سه مقطع زماني (بي‌دندان، روز تحويل پروتز و بيست روز بعد از تحويل) مورد بررسي قرار گرفتند. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون دقيق فيشر تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه پس از دريافت پروتز، تغييراتي در اداي برخي اصوات گفتاري مشاهده شد، اما اين تغييرات از نظر آماري معنادار نبودند (P‎>0.05). هر دو گروه بهبود نسبي در تلفظ برخي از واج‌ها داشتند، اما بين پروتز كامل و پارسيل تفاوت قابل توجهي مشاهده نشد(P‎>0.05). نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي اين مطالعه، نوع پروتز (كامل يا پارسيل) تأثير معناداري بر اداي صحيح اصوات گفتاري ندارد. اين نتايج نشان مي‌دهد كه انتخاب نوع پروتز بايد بر اساس ساير عوامل مانند راحتي بيمار، ثبات پروتز و نيازهاي عملكردي فرد انجام شود. كليد واژه ها: پروتز كامل، پروتز پارسيل، گفتار، اصوات گفتاري، كيفيت گفتار

237079

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

معصومه رستم زاده