بررسي وضعيت سلامت روان و ارتباط آن با فراواني پوسيدگي دندان در بيماران مراجعه‌كننده به كلينيك دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1403-1404

زمينه و هدف: سلامت روان به عنوان يكي از ابعاد مهم سلامت عمومي مي‌تواند نقش مؤثري در رفتارهاي بهداشت دهان و در نتيجه وضعيت دنداني افراد ايفا كند. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بين وضعيت سلامت روان و فراواني پوسيدگي دندان در بيماران مراجعه‌كننده به كلينيك دندان‌پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1403 انجام شد. مواد و روش‌ها: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي–تحليلي بود كه بر روي 170 بيمار مراجعه‌كننده به كلينيك دندان‌پزشكي با روش نمونه‌گيري تصادفي انجام شد. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه‌هاي جمعيت‌شناختي، سلامت روان عمومي (GHQ-28) و افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-21) بود. وضعيت دنداني با شاخص DMFT از طريق معاينه باليني ارزيابي شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري t مستقل، ANOVA و همبستگي پيرسون در نرم‌افزار STATA تحليل گرديد. يافته‌ها: تحليل آماري نشان داد كه ميانگين نمرات سلامت روان با شاخص پوسيدگي دنداني (DMFT) ارتباط مستقيم و از نظر آماري معناداري نداشت (p ‎> 0.05). با اين حال، در گروه افرادي كه دچار اختلالات رواني در سطح خفيف تا متوسط بودند، ميانگين DMFT بالاتر از سايرين مشاهده شد. علاوه بر اين، متغيرهايي همچون سن و سطح تحصيلات با هر دو شاخص سلامت روان و ميزان پوسيدگي دنداني رابطه معنادار آماري نشان دادند. نتيجه‌گيري: يافته‌ها حاكي از وجود الگوي احتمالي ارتباط بين سلامت روان نامطلوب و افزايش شاخص پوسيدگي دنداني (DMFT) است، هرچند اين ارتباط از نظر آماري معنادار نبود. چنين عدم معناداري مي‌تواند ناشي از تأثير متغيرهاي مداخله‌گر، از جمله وضعيت اقتصادي–اجتماعي يا الگوهاي رفتار بهداشتي، باشد. انجام پژوهش‌هاي آينده با استفاده از طرح‌هاي طولي و مدل‌هاي آماري چندمتغيره براي بررسي دقيق‌تر و كنترل عوامل مخدوش‌كننده توصيه مي‌شود. واژگان كليدي: سلامت روان، پوسيدگي دندان، شاخص DMFT، GHQ-28، DASS-21، دندان‌پزشكي اجتماعي

237096

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

شيوا رستمي، مدبر آراسته