بررسي خشونت عليه پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس بيمارستان هاي شهر كركوك عراق در سال 2024

زمينه و هدف: خشونت عليه پرستاران به‌ويژه در بخش‌هاي اورژانس به عنوان يكي از چالش‌هاي جدي نظام سلامت مي‌تواند پيامدهاي منفي متعددي در بين پرستاران داشته باشد. هدف اين پژوهش، تعيين خشونت عليه پرستاران شاغل در بخش هاي اورژانس بيمارستان هاي شهر كركوك عراق بود. روش پژوهش: اين مطالعه به‌صورت مقطعي در سال 2024 بر روي 240 پرستار شاغل در بخش هاي اورژانس بيمارستان هاي شهر كركوك عراق انجام شد. روش نمونه گيري سرشماري بود. داده‌ها با استفاده از فرم ثبت اطلاعات دموگرافيك و شغلي پرستاران و پرسش نامه بررسي وضعيت خشونت محل كار به روش خود گزارش دهي جمع‌آوري شد. داده ها با استفاده از نرم‌افزار STATA نسخه 12 و امار توصيفي و رگرسيون لجستيك تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه 96/30 درصد از پرستاران شركت كننده در شش هفته گذشته نوعي از خشونت را تجربه كرده بودند. شايع‌ترين نوع خشونت تجربه شده، خشونت كلامي (92/22 درصد) و فحاشي رايج‌ترين شكل آن بود. مهم‌ترين عامل خشونت خانواده/همراه بيمار (95/53 درصد) و رايج ترين زمان بروز خشونت، شيفت هاي عصر و شب (61/88 درصد) بود. خشونت جنسي در 62/4 درصد و خشونت نژادي 46/5 درصد موارد تجربه شده بود. در 38/65 درصد موارد پرستاران تجربه خشونت را گزارش نكردند. تحليل رگرسيون لجستيك نشان داد متغيرهايي مانند نوع بخش اورژانس، رضايت از حرفه پرستاري و رضايت از ارتباط با همكاران و مسئولان با تجربه خشونت ارتباط معني‌دار آماري داشتند (05/ 0p<‎). نتيجه گيري: يافته‌ها نشان دهنده شيوع خشونت عليه پرستاران اورژانس در شهر كركوك و نقش عوامل شغلي و فرهنگي در تجربه خشونت بود. افزايش آگاهي جامعه از نقش و جايگاه پرستاران، توجه به نيازهاي بيمار و و خانواده و تفاوت هاي فرهنگي و همچنين طراحي و اجراي مداخلات آموزشي، ارتقاء سيستم هاي گزارش‌دهي و حمايت سازماني براي كاهش خشونت در محيط‌هاي اورژانس توصيه مي گردد. كليد واژه ها: پرستاران، خشونت در محل كار، بيمارستان، اورژانس، عراق.

237209

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري

پرستاري مامايي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

سينا وليئي