امكان سنجي مدل جا به جايي به عنوان خدمت (مطالعه ي موردي: شهر اصفهان)

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي عمران

كارشناسي ارشد

مفهوم جابه‌جايي به‌عنوان خدمت (MaaS) به‌عنوان رويكردي نوين با هدف يكپارچه‌سازي بدون وقفه انواع سامانه‌هاي حمل‌ونقل مطرح شده، كه معمولاً در قالب يك پلتفرم مشترك ارائه مي شود و مي‌تواند با كاهش پيچيدگي خدمات موجود، گامي مؤثر در جهت توسعه حمل‌ونقل شهري هوشمند و كاربرمحور باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسايي و تحليل عوامل مؤثر بر جابه‌جايي به‌عنوان خدمت انجام شد. داده‌هاي پژوهش از طريق پرسشنامه‌اي آنلاين گردآوري شد كه توسط 590 نفر تكميل گرديد كه سؤالات در سه سطح MaaS شامل سطح 1 (يكپارچگي پايه)، سطح 2 (يكپارچگي حدّاقل)، سطح 3 (يكپارچگي جزئي) مورد بررسي قرار گرفت و دسته بندي شد. به منظور تجزيه و تحليل يافته‌ها، ابتدا همبستگي متغيرها با استفاده از نرم‌افزار SPSS بررسي گرديد و در ادامه، رفتار انتخاب پاسخ‌دهندگان با استفاده از مدل‌ انتخاب گسسته (لوجيت چندجمله‌اي) در نرم‌افزارNLOGIT 6 مدل‌سازي شد. تحليل خدمات سطح 1 MaaS نشان مي‌دهد كاربران به نرم افزار‌هايي تمايل دارند كه مسيرهاي ارائه شده توسط آن‌ها صحيح و قابل اعتماد باشد. زيرساخت مناسب براي سرويس‌هاي اشتراك اسكوتر مي‌تواند با پذيرش بالاي كاربران همراه باشد. در سطح 2MaaS، كاربران حمل‌ونقل همگاني مانند دانشجويان به قابليت‌هايي مانند اطلاع از زمان رسيدن، هزينه و نمايش آنلاين ميزان ازدحام وسايل حمل‌ونقل عمومي توجه دارند و كاربران خودروي شخصي بر اطلاع‌رساني پاركينگ‌هاي موجود در طول مسير و ميزان فضاي خالي آن‌ها تأكيد مي‌كنند. توسعه امكانات اپليكيشن‌هاي مسيريابي براي افراد داراي معلوليت، ارائه مسيرهاي مناسب در شهرهاي ناآشنا و اطلاع‌رساني ايستگاه‌هاي اشتراك دوچرخه از ديگر انتظارات مهم كاربران است. كاربران روزانه تاكسي‌هاي اينترنتي نيز تمايل دارند قابليت رزرو چند ساعت قبل به خدمات سطح 2 اضافه شود. در سطح 3MaaS، كاربران نيازمند اطلاعات بيشتر براي حمل و نقل تركيبي هستند و ارائه طرح‌هاي تشويقي به منظور ترويج پياده‌روي مي‌تواند آن‌ها را به استفاده از حمل‌ونقل تركيبي تشويق كند.

237250

حمل و نقل

مهندسي حمل و نقل

دانشگاه صنعتي اصفهان