بررسي فراواني و بيان ژن هاي clbA، clbB ، clbS و clbQ و تعيين الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي و ERIC-PCR در سويه هاي اشريشياكلي جدا شده در نمونه هاي ادرار و مدفوع مراجعه كننده به مراكز درماني شهر سنندج در سال 1404

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

زمينه و هدف: E.coli يك باكتري گرم منفي، غير اسپورزا، ميله‌اي شكل و بي‌هوازي اختياري است كه بخشي از ميكروبيوتاي روده انسان را تشكيل مي‌دهد و تحت شرايط خاصي مي‌تواند بيماريزا شود. دومين عفونت باكتريايي شايع در سراسر جهان، عفونت دستگاه ادراري است. اشري Uropathogenic Escherichia coli مسئول بيش از 75 درصد موارد اين عفونت است. برخي سويه‌هاي E.coli با داشتن جزيره ژني pks و توليد ژنوتوكسين كولي ‌باكتين، باعث آسيب DNA و مشاركت در تومورزايي مي‌شوند. ژن‌هاي clbA، clbB ، clbS و clbQ از اجزاي كليدي اين جزيره ژني هستند. هدف از اين مطالعه بررسي فراواني ژن‌هاي clbA، clbB، clbS و clbQ در E.coli جدا شده از نمونه‌هاي ادرار و مدفوع بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه مورد -شاهدي ، 114 ايزوله E.coli از نمونه هاي ادرار و مدفوع بيماران مراجعه كننده به مراكز درماني سنندج در محيط BHI جمع آوري شد. پس از كشت نمونه ها و تشخيص قطعي باكتري E.coli تست حساسيت به آنتي بيوتيك به روش ديسك ديفيوژن بر روي نمونه ها انجام شد. سپس به منظور انجام آزمايش‌هاي مولكولي ابتدا DNA باكتري استخراج شد و سپس PCR براي به دست آوردن فراواني ژن‌هاي clbA، clbB، clbS و clbQ انجام شد. و در نهايت استخراج RNA و انجام Real time PCR جهت تعيين كمي بيان ژن هاي اتصالي مذكور انجام شد. يافته ها: در بررسي آنتي بيوگرام نمونه‌هاي ادرار مشخص شد بيشترين حساسيت به ترتيب به آنتي‌بيوتيك‌هاي Meropenem(MEN) , Nitrofurantoin(FM), Amikacin (AN) وجود دارد و بيشترين مقاومت در نمونه‌هاي ادرار به ترتيب به Ampicillin (AM) , Cefazolin(CZ) ،Ceftriaxone(CRO) وجود دارد. و در بررسي آنتي بيوگرام نمونه‌هاي مدفوع مشخص شد بيشترين حساسيت به ترتيب مربوط Meropenem(MEN), Nitrofurantoin(FM) , Piperacillin-tazobactam (PTZ) و بيشترين مقاومت به ترتيب مربوط Cefazolin(CZ), Ampicillin (AM) , Ceftriaxone(CRO) مي‌باشد. در بررسي ژن‌هاي اتصالي بوسيله PCR ژن هاي clbAو clbS بيشترين نقش را در اتصال باكتري موجود در نمونه‌هاي ادرار و مدفوع به سطوح بافت ميزبان داشتند. نتايج Real time PCR نشان داد كه هر چهار ژن مورد بررسي در نمونه‌هاي ادرار سطح بيان بالاتري نسبت به نمونه‌هاي مدفوع داشتند؛ با اين حال شدت تفاوت بيان در ميان ژن‌ها متفاوت بود. نتيجه گيري: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه ژن‌هاي clbA، clbB و clbQ در ايزوله‌هاي ادرار شيوع و بيان بالاتري نسبت به نمونه‌هاي مدفوع داشتند، كه بيانگر نقش بالقوه اين ژن‌ها در پاتوژنز سويه‌هاي اوروپاتوژنيك E.coli است. بررسي مقاومت آنتي‌بيوتيكي نيز نشان داد كه سويه‌ها نسبت به داروهاي نسل قديم مانند Ampicillin (AM) و Cefazolin(CZ) مقاومت بالايي دارند، در حالي كه آنتي‌بيوتيك‌هاي نسل جديد مانند مروپنم و Nitrofurantoin(FM) همچنان مؤثر هستند. اين يافته‌ها اهميت شناسايي مولكولي جزيره ژني pks را در درك مكانيسم‌هاي ويرولانس و طراحي راهكارهاي پيشگيرانه و درماني نشان مي‌دهد و مي‌تواند به انتخاب مناسب آنتي‌بيوتيك در درمان عفونت‌هاي ادراري كمك كند. كلمات كليدي: E.coli؛ عفونت مجراي ادراري؛ PKS؛ كلي باكتين ؛ مقاومت آنتي بيوتيكي؛ ژن هاي clbA، clbB، clbS و clbQ

237430

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

آرزو طاهرپور، امجد احمدي