• عنوان

    مسئله يكپارچه دسته‌بندي، مسيريابي و تعديل بار كاري عملياتي با تخصيص پوياي نيروي كار در يك سيستم برداشت سفارش منطقه‌اي موازي

  • نويسنده اصلي

    خرم، محمدرضا

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي صنايع
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    رشد و رقابت‌پذيري خرده‌فروشان، به خصوص خرده‌فروشان برخط، متكي بر تحويل سريع و دقيق سفارش‌ها مي‌باشد. در نتيجه، مديريت فعاليت‌هاي انبار و به ويژه فرايند برداشت سفارش از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. بيشترين زمان در برداشت سفارش، صرف حركت غيرسازنده انتخابگرها در محوطه ذخيره‌سازي مي‌شود. يكي از روش‌هاي پيشنهادي براي كاهش اين زمان، روش برداشت منطقه‌اي است كه انبار را به چند منطقه تقسيم كرده و هر انتخابگر را به يك منطقه تخصيص مي‌دهد. در نتيجه انتخابگرها زمان كمتري را در انبار حركت مي‌كنند. با توجه به توزيع اقلام بين مناطق و محدوديت فضاي جابه‌جايي انتخابگرها، ممكن است بار كاري موجود در يك منطقه، بيشتر از ساير مناطق باشد. اين امر باعث ايجاد زمان‌هاي بيكاري براي انتخابگرها شده كه به افزايش زمان فرايند برداشت سفارش و كاهش كارايي سيستم منجر مي‌شود. در ادبيات موضوع برداشت منطقه‌اي، پژوهش‌هاي مختلفي به تعديل بار كاري در فاز طراحي سيستم، مسائل تخصيص اقلام كالا به مكان‌هاي ذخيره‌سازي و فاز عملياتي پرداخته‌اند. اما همچنان خلأ پژوهشي كه در كنار سياست‌هاي مختلف عملياتي فرايند برداشت سفارش مانند دسته‌بندي سفارش‌ها و مسيريابي انتخابگرها، به تعديل بار كاري مناطق در سطح عملياتي بپردازد حس مي‌شود.با توجه به توضيحات مطرح‌شده، پژوهش حاضر با در نظر گرفتن يك سيستم برداشت منطقه‌اي موازي سطح پايين، مسئله بهينه‌سازي يكپارچه دسته‌بندي سفارش‌ها، مسيريابي انتخابگرها و تعديل بار كاري مناطق را براي اولين بار در ادبيات موضوع مطرح مي‌كند. همچنين در اين پژوهش، روش جديدي براي تعديل بار كاري مناطق در فاز عملياتي، تحت عنوان تخصيص پوياي نيروي كار ارائه شده است. در اين روش، پيش از برداشت هر دسته سفارش، انتخابگرها مجاز هستند منطقه خود را تغيير دهند و به منطقه‌اي كه داراي بار كاري بيشتري است بروند. به اين ترتيب بار كاري مناطق متعادل شده و كارايي سيستم افزايش مي‌يابد. در اين پژوهش، با هدف كمينه‌سازي زمان تكميل فرايند برداشت سفارش، يك مدل برنامه‌ريزي خطي عدد صحيح مختلط براي فرموله كردن مسئله مورد بررسي ارائه شده است. با توجه به پيچيدگي مسئله مورد بررسي، براي حل مسئله در ابعاد بزرگ، يك چهارچوب روش حل تركيبي مبتني بر الگوريتم ژنتيك و الگوريتم همسايگي متغير نزولي توسعه يافته است. مطابق اين چهارچوب و با ارائه دو روش مختلف براي تخصيص انتخابگرها به مناطق و دو روش مختلف مسيريابي، چهار الگوريتم حل براي مسئله ارائه شده است. نتايج عددي نشان مي‌دهد كه تركيب يك رويكرد حريصانه براي تخصيص انتخابگرها به مناطق و الگوريتم نزديك‌ترين همسايگي براي مسيريابي، در نمونه‌هاي ابعاد متوسط مسئله به طور ميانگين تا 33.53% و در نمونه‌هاي ابعاد بزرگ به طور ميانگين تا 10.76%، كيفيت جواب بهتري را نسبت به بقيه روش‌ها ارائه مي‌كند. نتايج عددي مسئله با استفاده از روش تخصيص پوياي انتخابگرها، با يك الگوريتم تخصيص ايستا با ممنوعيت جابه‌جايي بين مناطق نيز مقايسه شد. نتايج نشان داد كه روش تخصيص پويا، زمان برداشت سفارش‌ها را به طور متوسط 16.14% كاهش خواهد داد.
  • شماره ركورد
    237439
  • گرايش رشته تحصيلي
    لجستيك و زنجيره تأمين
  • دانشكده
    مهندسي صنايع و سيستم ها
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان