عنوان
بررسي تصفيه پساب شهري با استفاده از مخازن با تكنولوژي دبي خروجي صفر
نويسنده اصلي
اسدي خواه، خسرو
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
علوم و مهندسي آب
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
مديريت پساب در مناطق روستايي به دليل محدوديتهاي فضايي، هزينههاي زياد و نبود شبكه جمعآوري، يكي از چالشهاي اساسي كشور محسوب ميشود. سامانههاي متداول تصفيه به دليل نياز به انرژي و زيرساختهاي پيچيده، پاسخگوي نياز اين جوامع نيستند. اين پژوهش با هدف ارزيابي كارايي سامانه تصفيه مبتني بر تبخير-تعرق (TEvap) به عنوان راهكاري كمهزينه، ساده و سازگار با محيط زيست براي تصفيه پساب شهري در جوامع كوچك انجام شد. آزمايشها در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تيمار و سه تكرار در دانشگاه صنعتي اصفهان طي چهار هفته اجرا گرديد. سامانه آزمايشي شامل 9 مخزن 120 ليتري با بستر چهارلايه (قلوهسنگ، پوكه معدني، ماسه و خاك سطحي) و پوشش گياهي گوجهفرنگي بود. تيمارها شامل لوله سفالي بدون هوادهي، لوله PVC بدون هوادهي و لوله سفالي با هوادهي بودند. پارامترهاي اكسيژنخواهي شيميايي، فسفات، نيترات، كدورت، هدايت الكتريكي و pH به صورت هفتگي اندازهگيري و با مدل خطي آميخته در نرمافزار SPSS تحليل شدند. نتايج نشان داد تيمار لوله سفالي بدون هوادهي بيشترين كارايي را داشت به طوري كه راندمان حذف اكسيژنخواهي شيميايي بيش از 40 درصد، راندمان حذف فسفات نزديك به 80 درصد و راندمان حذف كدورت نزديك به 90 درصد بود. عملكرد اين تيمار در حذف كدورت بيش از دو برابر تيمار PVC بود. pH در همه تيمارها در محدوده خنثي قرار داشت. هوادهي تنها بر حذف فسفر تأثير مثبت داشت و لايههاي ماسه و خاك نقش مؤثرتري در تصفيه ايفا كردند. با توجه به شرايط و يافته¬هاي اين پژوهش سامانه TEvap با ويژگيهاي عدم نياز به انرژي، نياز به فضاي كم، استفاده از مصالح محلي و توليد محصول جانبي، گزينهاي مناسب براي تصفيه پساب در روستاهاي كوچك كشور با همين شرايط توصيه مي¬شود.
شماره ركورد
237632
گرايش رشته تحصيلي
سازه هاي آبي
دانشكده
مهندسي كشاورزي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان