بررسي كيفيت زندگي و عوامل مرتبط با آن در بيماران تحت همودياليز مراكز وابسته به دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني گيلان

رشت

پرستاري

مقدمه: بيماري مرحله ي انتهايي كليه و همودياليز با طيف وسيعي از مشكلات جسمي، رواني، اجتماعي و اقتصادي كيفيت زندگي بيماران را تحت تاثير قرار مي دهد. اهداف: اين مطالعه با هدف تعيين كيفيت زندگي و عوامل فردي، جسمي و مرتبط با درمان موثر بر آن در مراجعين مراكز همودياليز وابسته به دانشگاه علوم پزشكي گيلان انجام شده است. روش كار: اين مطالعه مقطعي-تحليلي بر روي 241 بيمار در 12 مركز دياليز گيلان با روش تصادفي سيستميك از ميان بيماران بزرگسال با سابقه حداقل 3 ماه دياليز ، با سواد، دسترسي عروق با فيستول و فقدان هرگونه بيماراي رواني يا جسمي نيازمند بستري انجام شده است. داده ها با استفاده از پرسشنامه كيفيت زندگي بيماران كليوي ويرايش فارسي(KDQOL-SF با امتياز بندي از 100-0/ نمرات بالاتر نشانگر كيفيت زندگي بهتر) و پرسشنامه هاي پژوهشگر ساخت در زمينه عوامل فردي، جسمي( به انضمام شاخص بيماري هاي همراه چارلسون) و عوامل مرتبط با درمان گردآوري شدند. در پايان نمرات KDQOL-SF از 8 زير مقياس(SF-36) به دو حيطه ي خلاصه ي اجزاء جسمي(PCS) و رواني(MCS) تقسيم شدند و 11 زير مقياس بيماري كليوي در حيطه ي خلاصه ي اجزاء كليوي(MCS) طبقه بندي شد. ارتباط بين عوامل مرتبط با PCS، MCS، KDCS و كل KDQOL-SF با استفاده از آزمونهاي آماري توصيفي و استنباطي تجزيه و تحليل شدند.. يافته ها: يافته هاي تحقيق نشانگر كمترين ميانگين و انحراف معيار در زير مقياس وضعيت شغلي(90/2±10/19) و ضعيف تر بودن كيفيت زندگي در حيطه PCS (94/1±99/46) نسبت به دو حيطه MCS و KDCS بود. در كل نمره كيفيت زندگي نمونه ها برابر 33/13±00/54 ارزيابي شد. آزمونهاي آماري ارتباط معني داري را بين KDQOL-SF و جنسيت زن (0001/0>P)، سن بالا (002/0>P)، تحصيلات پايين تر(0001/0>P)، بيكاري (0001/0>P)، سرپرست خانواده نبودن (003/0>P)، سكونت در خارج شهر (043/0>P)، بدون سابقه پيوند كليه (038/0>P) و مراكز دياليز (019/0>P) در عوامل فردي؛ نمرات بالاتر شاخص چارلسون (0001/0>P) و سطوح پايين هموگلوبين (011/0>P) و هماتوكريت (042/0>P) در عوامل جسمي نشان داد. در نهايت آزمون رگرسيون نشان داد كه جنس زن، بيكار بودن و نمرات بالاتر شاخص بيماريهاي چارلسون پيش بيني¬كننده هاي كيفيت زندگي پايين در بيماران همودياليزي بودند. نتيجه گيري نهايي: ارتباط كيفيت زندگي پايين تر در بيماران همودياليزي با عوامل قابل پي گيري و كنترل شونده، نياز به تمركز بيشتر بر حمايت اجتماعي و مداخلات پزشكي براي بهبود كيفيت زندگي بيماران همودياليزي را برجسته مي سازد. واژه هاي كليدي: بيماران بستري، بيماري هاي كليه، عوامل خطر، كيفيت زندگي، همودياليز

24429

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

اديب، معصومه , كاظم نژاد ليلي، احسان

بقايي، مژگان