بررسي وضعيت اورژانس پيش بيمارستاني و عوامل مرتبط با آن در بيماران ترومايي انتقال داده شده به مركز آموزشي درماني پورسيناي شهر رشت در سال 92- 1391

رشت

پرستاري

مقدمه:امروزه پيشگيري و درمان صدمات تروماتيك مشكل اساسي بهداشت عمومي است.مديريت مطلوب در امر مراقبت و درمان اين بيماران مي تواند به ميزان زيادي از بروز صدمات ثانويه پيشگيري و مرگ ومير و ناتواني اين بيماران را كاهش و هزينه هاي اقتصادي و معضلات اجتماعي آن را تقليل دهد.هدف از اين مطالعه تعيين وضعيت اورژانس پيش بيمارستاني و عوامل مرتبط با آن در بيماران ترومايي انتقال داده شده به مركز آموزشي درماني پورسينا بود. مواد و روش ها:در اين مطالعه مقطعي از نوع توصيفي-تحليلي،وضعيت اورژانس 115 و عوامل مرتبط با آن در 577 بيمار ترومايي انتقال داده شده به مركز آموزشي درماني پورسينا،به شيوه نمونه گيري آسان و با استفاده از چك ليست پژوهشگر ساخته در سه شيفت مورد بررسي قرار گرفت.جهت تجزيه و تحليل داده هااز آزمون هاي آناليز واريانس يكطرفه،آزمون اسپيرمن و آزمون t-test و همچنين جهت بررسي عوامل پيش بيني كننده ي اقدامات از مدل هاي رگرسيون خطي چندگانه استفاده گرديد. نتايج:نتايج پژوهش نشان داد كه تصادفات(7/82%)شايعترين مكانيسم تروما بوده و بيشترين زمان صرف شده مربوط به انتقال بيمار از صحنه به بيمارستان(75/9±57/14دقيقه) و كمترين زمان آن بين دريافت پيام تا رسيدن به صحنه (85/4±6/5دقيقه)بوده است.اقدامات ارائه شده در حيطه مراقبتهاي عمومي(7/60%)، هموديناميك(8/38%)، عصبي(26%)،تنفسي(5/30%)بوده است.براساس رگرسيون خطي صدمات شغلي در حيطه عمومي(09/7)،سن >60سال در حيطه عصبي(53/7)،زمان بروز حادثه از 8صبح تا 12ظهر(95/5)،از 4 تا 8صبح(7/8)،سن 39-30سال(16/7) و مدت زمان بين صحنه تا بيمارستان(41/0)در حيطه تنفسي سبب تاثير مثبت بر وضعيت اورژانس بوده در حاليكه صدمات ناشي از چاقو(92/15-)،شيفت عصر(58/4-)در حيطه عصبي و وجود راه فرعي(1/11-)و حوادث داخل شهري(04/9-) در حيطه تنفسي تاثير منفي بر وضعيت مراقبت اورژانس پيش بيمارستاني داشته اند.در اين ميان بين هيچ يك از عوامل مداخله گرو حيطه هموديناميك ارتباط معني داري يافت نشد. نتيجه گيري:با توجه به اينكه اقدامات ارائه شده ي اورژانس پيش بيمارستاني در اكثر حيطه ها با استاندارد جهاني فاصله نسبتا زيادي دارد نتايج اين پژوهش مي تواند اطلاعاتي از وضعيت موجود در اختيار مديران قرار دهد تا با ارتقاء برنامه هاي پيشگيري مانند اصلاح جاده ها،سيستم GPS،تقليل ساعات كاري،افزايش مهارت پرسنل و آموزش به آنها و در اختيار قرار دادن تجهيزات ضروري از بروز آسيب جلوگيري نمايند. كليد واژه ها: خدمات فوريتهاي پزشكي.بيماران/پيشگيري و كنترل.زخم ها و آسيب ها

25227

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

اديب، معصومه , كاظم نژاد ليلي، احسان

خالقدوست محمدي، طاهره