بررسي ميزان بقاي پس از احياي قلبي ريوي و عوامل مرتبط با آن در بيماران دچار ايست قلبي داخل بيمارستاني در مركز آموزشي درماني حشمت سال 94-1393

رشت

پرستاري مراقبت هاي ويژه

مقدمه: اكثريت ايست هاي ناگهاني قلب در داخل بيمارستان ناشي از بيماري قلبي مي باشد و از آنجايي كه تابلوي نهايي در بسياري از بيماري هاي قلبي به صورت مرگ است، هدف اين مطالعه ان است كه ميزان بقاي پس از احياي قلبي ريوي و عوامل مرتبط با ان در بيماران دچار ايست قلبي داخل بيمارستاني و عوامل پيش گوئي كننده هر يك از اين عوامل را تعيين كند. مواد و روش ها: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي تحليلي بود كه 100 مورد احياي قلبي ريوي طي شش ماه اول سال 1393 در مركز آموزشي درماني فوق تخصصي قلب رشت مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. ابزار اين مطالعه فرم استاندارد ثبت موارد احياي الگو اوتستئين، شامل سن، جنس، علت ايست قلبي، ريتم قلبي، شيفت كاري، مكان احيا، زمان وقوع ايست قلبي تا زمان رسيدن تيم احيا، زمان وقوع ايست قلبي تا زمان دادن شوك، زمان وقوع ايست قلبي تا زمان لوله گذاري، زمان وقوع ايست قلبي تا زمان خاتمه احيا، پيامدهاي كوتاه مدت و بلند مدت احيا و وضعيت عملكرد مغزي احيا تا زمان ترخيص از بيمارستان بود. داده ها با توسط نرم افزار SPSS 21 و با استفاده از شاخص هاي آماري توصيفي (ميانگين، انحراف معيار) و ازمون هاي آماري تحليلي (تي تست، فيشر، اناليز واريانس و رگرسيون لجستيك) مورد بررسي و تجزيه تحليل قرار گرفت . يافته ها: 53 درصد نمونه هاي مورد پژوهش مرد و ميانگين سني نمونه ها 4/14±6/68 سال بود. 51 درصد احياي قلبي ريوي درشب اتفاق افتاد. بيشترين درصد احياي قلبي ريوي در بخش اورژانس انجام گرديد(60%). از لحاظ علت ايست قلبي ريوي ،83 درصد از نمونه ها به علت اختلالات قلبي عروقي به وقوع پيوسته است. از لحاظ ريتم اوليه قلبي، اكثريت نمونه هاي مورد پژوهش، ريتم قلبي، برادي آسيستول (68%) بوده است از لحاظ آماري بين ريتم اوليه قلب و بقاي كوتاه مدت ارتباط معني داري وجود داشت (003/0 (p=. از لحاظ مداخلات انجام شده در 69 درصد موارد فشردن قفسه سينه از بيشترين اقدامات قبل از رسيدن تيم احيا بود. از لحاظ مداخلات پيشرفته حين احياي قلبي ريوي در 99 درصد موارد دستيابي به عروق محيطي، لوله گذاري داخل ناي انجام شد . در بررسي فواصل زماني در دو گروه با بقاي كوتاه مدت و بلند مدت با گروه بدون برگشت گردش خون، فاصله زماني شروع ايست قلبي تا خاتمه احيا (019/0(P= و فاصله زماني اطلاع به تيم احيا تا زمان خاتمه احيا (002/0 (P= و فاصله زماني شروع عمليات احيا ي ايست قلبي تا خاتمه احيا (003/0(P= و از لحاظ آماري داراي تفاوت معني دار است به طوري كه افزايش فواصل زماني باعث كاهش ميزان بقا و ترخيص بيماران شد. ميزان بقاي كوتاه مدت برابر 30 درصد بود و ميزان بقاي بلند مدت 11 درصد مي باشد و از اين بين تمامي بيماران از عملكرد مغزي خوبي برخوردار بودند. مطالعه بر اساس جدول رگرسيون لجستيك چندگانه به روش Back ward LR با ميزان ورودي متغيرهاي برابر با 05/0 و خروجي 1/0 نشان داد كه تنها متغير جنس مرد و دادن شوك الكتريكي از لحاظ آماري داراي تفاوت معني دار شدند و به عنوان پيش گويي كننده احياي كوتاه مدت بودند و به علت كم بودن تعداد افرادي كه بقاي بلند مدت داشته اند، بررسي عوامل پيش بيني كننده دراز مدت در اين گروه ميسر نبوده است . نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه كه ببانگر اهميت زمان در پيامد احياي قلبي ريوي و افزايش شانس بقا مي باشد و هم چنين تاثير استفاده از شوك الكتريكي به موقع در ريتم هايي كه قابل شوك دادن هستند( تاكي كاردي بطني، فيبريلاسيون بطني ) ، بنابراين برنامه ريزي مناسب، آموزش كاركنان و استفاده از امكانات مناسب و هم چنين برقراري سيستم هشدار اوليه جهت فراخواني تيم احياي قلبي در مراكز درماني مي تواند باعث افزايش ارتقا ي ميزان موفقيت در عمليات احيا گردد. هم چنين با توجه به اختلاف زياد بين ميزان احياي موفق در 24 ساعت اول و احياي موفق تا ترخيص كه حاكي از مرگ تعدادي از بيماران بعد از احياي اوليه مي باشد ، در مورد مراقبت هاي پس از احيا بايد توجه ويژه صورت پذيرد .

27080

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

پارياد، عزت Paryad, Ezat , كاظم نژاد ليلي، احسان

مقدم نيا، محمد تقي