بررسي ارتباط عملكرد خانواده با پرخاشگري در دانش آموزان مقطع دبيرستان شهر رشت 94-1393

رشت

پرستاري گرايش آموزش بهداشت جامعه

مقدمه : يكي از مشكلات اساسي در دوران نوجواني پرخاشگري است . خانواده به عنوان نخستين نهادي است كه فرد در آن به عضويت درمي آيد ، بدين ترتيب عملكرد خانواده از عوامل مهم در بروز رفتار هاي پرخاشگرانه در نوجوانان ميباشد. هدف از اين مطالعه ، تعيين ارتباط عملكرد خانواده با پرخاشگري در دانش آموزان 14 تا 18 سال ، مقطع متوسطه شهر رشت در سال تحصيلي 94 – 93 بود . روش : پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي-همبستگي ميباشد كه در سال 1393 در استان گيلان انجام گرفته است . جامعه پژوهش را 26956 دانش آموز 14 تا 18 سال ، پايه اول تا سوم دبيرستان مدارس دولتي و غير دولتي ناحيه يك و دو شهر رشت تشكيل ميدادند كه با روش نمونه گيري خوشه اي دو مرحله اي انتخاب شدند . داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي دموگرافيك ، پرخاشگري باس و پري ، عملكرد خانواده FAD گردآوري شدند و با استفاده از نرم افزار21 SPSS و با كمك آمار توصيفي و استنباطي (آزمون كروسكال واليس ، من ويتني ، اسپيرمن ) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند . همچنين در آناليز چندگانه از مدل رگرسيون لوجستيك استفاده شد . نتايج : طبق نتايج بدست آمده ، ميانگين نمره عملكرد كلي خانواده 49/2 و نمره پرخاشگري 87/89 بود . همچنين نتايج نشان داد كه بين عملكرد خانواده با نمره كل پرخاشگري رابطه آماري معني داري ( p = 0/0001 ) وجود دارد و همچنين ارتباط معني دار آماري بين پرخاشگري و ابعاد كنترل رفتار ، پاسخ گويي عاطفي و آميختگي عاطفي ( p = 0/0001 ) ، بعد ارتباط ( p = 0/005 ) و برخي متغير هاي دموگرافيك مانند تعداد برادران(p=0/016 ) ، داشتن اتاق مجزا ( p = 0/011) ، تحصيلات پدر ( p = 0/007 ) ، شغل پدر ( p = 0/04) ، و وضعيت درآمد خانواده ( p = 0/041) وجود داشت . نتيجه گيري : طبق يافته هاي تحقيق ، خانواده هاي داراي عملكرد نامناسب نسبت به خانواده هاي داراي عملكرد مناسب كودكانشان شانس بالاتري براي بروز پرخاشگري داشتند . همچنين تعداد برادر و داشتن اتاق مجزا از عوامل پيش بيني كننده ي پرخاشگري بوده است. كليد واژه ها : پرخاشگري / خانواده / دانش آموزان / نوجوان

27185

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

چهرزاد، مينو ميترا , كاظم نژاد ليلي، احسان

شيخ الاسلامي، فرزانه