بررسي وضعيت فعاليت هاي روزمره زندگي و عوامل مرتبط با آن در بيماران تحت جراحي پيوند عروق كرونر مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت شهرستان رشت در سال 1395

رشت

پرستاري گرايش داخلي-جراحي

مقدمه: جراحي پيوند عروق كرونر تكنيك مورد استفاده رايج جهت درمان بيماري عروق كرونر مي باشد. با توجه به وسعت عمل جراحي و قرار گرفتن بيمار تحت پمپ قلبي ـ ريوي ممكن است توانمندي وي جهت انجام مراقبت هاي روزانه از خود تحت تاثير قرار گيرد. به اين دليل بررسي وضعيت توانمندي بيماران تحت جراحي پيوند عروق كرونر حائز اهميت مي باشد. هدف: تعيين وضعيت فعاليت هاي روزمره زندگي و عوامل مرتبط با آن در بيماران تحت جراحي پيوند عروق كرونر بود. مواد و روش ها: در مطالعه مقطعي از نوع توصيفي ـ تحليلي ، 139 نفر از بيماراني كه تحت جراحي الكتيو پيوند عروق كرونر قرار گرفتند به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و طي سه مرحله قبل از عمل ، حين ترخيص و يك ماه پس از عمل و با استفاده از پرسشنامه اي مشتمل بر شش بخش مشخصات فردي و مرتبط با بيماري، شاخص بيماري هاي زمينه اي چارلسون ، پرسشنامه شاخص فعاليت هاي روزمره و ابزاري زندگي ، پرسشنامه استاندارد شده اضطراب و افسردگي بيمارستاني و پرسشنامه اختلالات شناختي مورد مطالعه قرار گرفتند. و با استفاده از آزمون آمار توصيفي و استنباطي ( من ويتني ، كروسكال واليس ، ويل كاكسون) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند ، همچنين جهت تعيين عوامل پيش بيني كننده مرتبط با وضعيت فعاليت هاي ابزاري و روزمره زندگي از مدل رگرسيون لجستيك چند گانه استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد كه 3/99 درصد از واحد هاي مورد پژوهش جهت انجام فعاليت هاي روزمره زندگي در مرحله قبل از عمل ، 5/70 درصد حين ترخيص و 3/94 درصد يك ماه پس از عمل مستقل و 3/76 درصد از واحد هاي مورد پژوهش جهت انجام فعاليت هاي ابزاري روزمره زندگي در مرحله قبل از عمل مستقل بودند اما 4/88 درصد از واحد هاي مورد پژوهش جهت انجام فعاليت هاي ابزاري و روزمره زندگي در مرحله يك ماه پس از عمل نيازمند كمك و وابسته بودند. همچنين 100 درصد از واحد هاي مورد پژوهش در مرحله حين ترخيص داراي افسردگي بيمارستاني متوسط و شديد بودند. نتايج رگرسيون نشان داد كه در مورد وضعيت فعاليت هاي روزمره زندگي يك ماه پس از عمل تعداد فرزندان كمتر از 2 نفر(01/0 = P ، 37/121 – 76/1 = C.I.95 % ، 64/14 = OR ). و مدت زمان كلمپ آئورت كمتر از 60 دقيقه( 04/0 = P ، 97/0 – 01/0 = C.I.95 % ، 1/0 = OR ). از عوامل پيش بيني كننده بودند. اين در حالي است كه در مورد وضعيت فعاليت هاي ابزاري روزمره زندگي يك ماه پس از عمل هيچ يك از متغير ها پيش بيني كننده آن نبودند. بحث و نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين پژوهش اكثر واحد ها جهت انجام وضعيت فعاليت هاي ابزاري و روزمره زندگي يك ماه پس از عمل نيازمند كمك و وابسته بودند. با توجه به نتايج اين تحقيق به نظر مي رسد برنامه بازتواني اين افراد بعد از عمل جراحي بايد مهم تلقي شود و سيستم بهداشتي و درماني با ايجاد برنامه منظم و مدون ، بتواند از ايجاد هزينه هاي مضاعف براي بيمار و جامعه پيشگيري نمايد. كليد واژه ها : فعاليت هاي روزمره زندگي ، پيوند عروق كرونر ، بيماران

29053

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

قنبري، عاطفه , كاظم نژاد ليلي، احسان

پارياد، عزت