عنوان
مقايسه عوارض مادري و جنيني بارداري هاي دوقلويي خودبخودي با دوقلويي حاصل از درمان ناباروري در مراجعين به بيمارستان الزهراي رشت در طي ده سال گذشته
نويسنده اصلي
حجازي، پيمان
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: ميزان بروز دوقلويي در زايمان ها حدود 1% است و در مناطق مختلف متفاوت است و به عنوان يكي از عوامل خطر در بارداري محسوب مي¬شود. روش¬هاي كمك باروري كه با افزايش احتمال حاملگي طراحي شده اند، احتمال حاملگي چندقلويي را نيز افزايش مي دهند. برخي مطالعات تفاوت معني¬داري را بين نتايج بارداري هاي دوقلوئي خودبخودي و پس از IVF مطرح نموده¬اند. لذا هدف از مطالعه حاضر، مقايسه عوارض مادري و جنيني بارداري¬هاي دوقلويي خودبخودي با دوقلويي حاصل از درمان ناباروري در مراجعين به بيمارستان الزهراي رشت در طي سال¬هاي 1391 تا 1395 مي باشد.
مواد و روش¬ها: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي– گذشته¬نگر است كه در آن كليه زايمان¬هاي دوقلويي انجام شده در مركز آموزشي- درماني الزهراي رشت در طي پنج سال گذشته از ميان پرونده¬هاي موجود در بايگاني، بصورت سرشماري، از نظر نوع حاملگي، سن بارداري، سن مادر، پريته، آپگار نوزادان، وضعيت وزن قل اول و قل دوم، سپسيس نوزادي، مرگ جنين، تاخير در رشد داخل رحمي جنين، پره اكلامپسي، فشار خون بارداري، ديابت بارداري، دكولمان جفت، جفت سر راهي، پارگي زودرس كيسه آب و زايمان زودرس مورد بررسي قرار گرفتند. در نهايت، داده¬ها وارد نرم افزار21 SPSS شده و با روش¬هاي آماري مقتضي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
نتايج: در اين مطالعه، 286 زايمان دوقلويي از لحاظ عوارض مورد بررسي قرار گرفتند. براساس نتايج حاصله، ميانگين تعداد پريته در بارداري¬هاي خودبخودي بيش¬تر از روش¬هاي كمك باروري بوده است (0001/0>P). ميزان نمره آپگار در دو گروه به تفكيك قل¬ها معني¬دار نبود. توزيع فراواني وضعيت وزن نوزادان قل اول و قل دوم در دو گروه مورد مطالعه يكسان بود. درصد سپسيس نوزادي و مرگ جنين و تاخير در رشد داخل رحمي جنين بين دو گروه مورد مطالعه تفاوت معني¬داري نداشت. توزيع فراواني پره اكلامپسي و فشار خون بارداري و نيز ديابت بارداري در دو نوع حاملگي مورد مطالعه يكسان بود. درصد دكولمان جفت، جفت سر راهي و همچنين پارگي زودرس كيسه آب در دو گروه از لحاظ آماري معني¬دار نبود اما درصد زايمان زودرس در حاملگي هاي خودبخودي نسبت به روش¬هاي كمك باروري كم تر و از لحاظ آماري معني دار بوده است (034/0=P).
نتيجه¬گيري: نتايج اين بررسي نشان داد كه اگرچه ميانگين تعداد پريته در بارداري¬هاي خودبخودي بيش¬تر از روش¬هاي كمك باروري بوده و درصد زايمان زودرس در حاملگي¬هاي خودبخودي نسبت به روش¬هاي كمك باروري كم تر مي باشد اما ساير متغيرهاي مادري و نوزادي مورد بررسي در دو گروه فاقد تفاوت هاي آماري معني دار مي باشند
شماره ركورد
29070
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور
عطركار روشن، زهرا
استاد راهنما
فرجي، رويا