تعيين محدوده نرمال بويايي با استفاده از آزمون تشخيص بويايي ايران Ir-SIT)) در استان گيلان

رشت

پزشكي

مقدمه: حس بويايي يكي از حواس اصلي پنج¬گانه محسوب مي¬شود و به طور گسترده¬اي با كيفيت زندگي انسان ارتباط دارد. با توجه به اينكه درك بويايي افراد يك جامعه متاثر از قوميت، سبك زندگي، عادات و فرهنگ مردم آن جامعه مي¬باشد و ميزان آن در ايران نامشخص است، هدف اين مطالعه محاسبه ميانگين نرمال بويايي با استفاده از آزمون تشخيص بويايي ايران مي¬باشد. مواد و روش¬ها: 1470 نفر از ساكنين سالم استان گيلان شامل 685 مرد و785 زن تحت معاينه كامل بيني و سينوس-ها قرار گرفتند. همه افراد محدوده سني 75-15 سال داشته و به 4 گروه سني تقسيم شدند. شركت¬كنندگان به 24 سوال از 3 دفترچه به روش Sniff & search پاسخ دادند و امتياز آن¬ها براساس تعداد پاسخ صحيح محاسبه شد. نتايج وارد نرم افزار spss20 شده و تحت آناليز آماري قرار گرفت. نتايج: ميانگين نمره بويايي كسب شده (نمره 0 تا 24 قابل كسب بود) در جمعيت مردان 54/17 و در جمعيت زنان 57/18 محاسبه شد. نمره بويايي گروه سني 30-15 سال در جمعيت مردان 60/18و جمعيت زنان 66/19، گروه سني 45-31 سال در جمعيت مردان 04/18 و جمعيت زنان 30/19، گروه سني 60-46 سال در جمعيت مردان 62/16 و جمعيت زنان 17 و در گروه سني 75-61 سال در جمعيت مردان 25/16 و در جمعيت زنان 07/16 به دست آمد. در مردان سيگاري امتياز 35/17، زنان سيگاري 07/16 و مردان غير¬سيگاري 62/17 و زنان غير¬سيگاري 60/18 محاسبه شد. در جمعيت زنان و مردان افراد با تحصيلات راهنمايي و بالاتر نسبت به سايرين امتياز بيشتري كسب كردند. نتيجه¬گيري: نتايج به دست آمده نشان داد كه محدوده نرمال بويايي با فاصله اطمينان 95% در جمعيت مردان، 54/17 و در جمعيت زنان 57/18 بود و همچنين حس بويايي به طور قابل¬توجهي با سن و جنس ارتباط دارد و پاسخ¬گويي به سوالات نيازمند تحصيلات حداقل ابتدايي مي¬باشد.

29176

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

قرباني ثمين، مهدي , كاظم نژاد، احسان

جلالي، محمد , گرامي، هوشنگ