بررسي اثربخشي آموزش گروهي مهارت‌هاي فرزندپروري به مادران بر كيفيت زندگي كودكان مبتلا به اختلال كم توجهي/بيش فعالي

رشت

روانپزشكي

چكيده مقدمه: اختلال كم‌توجهي/بيش‌فعالي(ADHD) يكي از شايعترين اختلالات روانپزشكي كودكان ونوجوانان است. مبتلايان به ADHD علاوه بر نقص در انجام وظائف تحصيلي، از نظر ارتباط با اطرافيان نيز دچار مشكل‌اند و اين مشكلات آسيب جدي بر كيفيت زندگي آنها مي گذارند. با توجه به شيوع بالاي اين اختلال واهميت مشكلات ناشي از آن، پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير آموزش گروهي فرزندپروري به مادران بر كيفيت زندگي كودكان مبتلا به ADHD طراحي و اجرا گرديد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع كارآزمائي باليني است.60 نفراز كودكان 8تا12 ساله مبتلا به ADHD ، مراجعه كننده به كلينيك روان‌پزشكي گيل رشت بطور تصادفي در دو گروه 30 نفره، مداخله و غيرمداخله، تقسيم شدند. مادران گروه مداخله تحت آموزشهاي فرزندپروري پروتكل Triple p قرار گرفتند و مادران گروه غير مداخله تنها در ويزيت هاي معمول حاضر شدند.قبل و دو نوبت بعد از مداخله، مادران دوگروه پرسشنامه PEDs QL parent report را تكميل كردند. توصيف داده هاي مطالعه به صورت ميانگين و انحراف معيار بيان شده و تحليل داده ها با استفاده ازآزمون هاي آماري paired- t- test و k- square در نرم افزار SPSS version 22 انجام گرديد. يافته‌ها: ميانگين نمرات كيفيت زندگي كل و حيطه هاي مختلف آن، در گروه مداخله در پس آزمون نسبت به پيش آزمون از نظر آماري افزايش معنادار داشتند، ولي در گروه غير مداخله تفاوت ها از لحاظ آماري معنادار نشدند. نتيجه گيري: گروههاي آموزشي مهارتهاي فرزندپروري براي مادران باعث بهبود شاخص كيفيت زندگي كودكان مبتلا به ADHD مي شوند. كليد واژه‌ها: آموزش مهارت هاي فرزند پروري، كيفيت زندگي، اختلال كم توجهي /بيش فعالي، كودكان

29442

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

ضرابي، هما Homa Zarabi

كوشا، مريم