بررسي تاثير استفاده از آرامسازي كنترل شده مبتني بر ابزار ريچموند بر پيامد هاي باليني بيماران تحت تهويه مكانيكي بستري در بخش هاي مراقبت ويژه مركز اموزشي درماني حشمت شهر رشت در سال 1396

رشت

گرايش جراحي داخلي

مقدمه: كفايت آرامسازي يكي از مهمترين مسايل در بيماران تحت تهويه مكانيكي در بخش ويژه خصوصا بيماراني كه تحت جراحي باي پس قلبي عرقي قرار گرفته اند مي باشد. هدف: اين مطالعه با هدف تعيين تاثير آرامسازي كنترل شده مبتني بر ابزار ريچموند بر پيامد هاي باليني بيماران تحت تهويه مكانيكي بستري در بخش هاي مراقبت ويژه مركز آموزشي درماني دكتر حشت شهر رشت انجام گرفته است. روشها : پژوهش حاضر يك مطالعه كارآزمايي باليني مي باشد كه بر روي 80 بيمار كه تحت عمل جراحي باي پس قلبي عروقي قرار گرفته اند انجام شد . سطح آرامسازي دو گروه با استفاده از ابزار ريچموند ثبت شد. ابزار ريچموند ابزاري روا و پايا مي باشد كه در مطالعات مختلف جهت اندازگيري سطح آرامسازي و بي قراري بيمار بكارگرفته شده است . گروه كنترل بر اساس پاسخ هاي فيزيولوژيك طبق روتين آرامبخش دريافت نمود اما در گروه آزمون با استفاده از ابزار ريچموند آرامبخش تنظيم شد. اطلاعات فردي باليني بيماران بوسيله ابزار محقق ساخته جمع آوري شد و با استفاده از نرم افزار SPSS 22 سنجيده شد و سطح معناداري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد كه ميانگين مدت تهويه مكانيكي در دو گروه (04/0 =P value ) و ميانگين مدت ماندگاري لوله تراشه در دو گروه (05/0=p value ) داراي تفاوت معناداري آماري بود. نتيجه گيري: نتايج نشان دهنده تاثير ابزار ريجموند بر كاهش مدت تهويه مكانيكي و خروج از بخش مراقبت ويژه مي باشد لذا كاربرد اين ابزار به عنوان روشي براي سنجش سطح آرامسازي در بخش مراقبت ويژه مي تواند مفيد باشد كليد واژه: بخش مراقبت ويژه، آرامبخش ها و خواب آور ها ، بيماران بستري، دستگاه هاي تهويه تنفس مكانيكي

29610

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

تبري Tabari , عطركار روشن، زهرا َAtrkar roshan, Zahra

يگانه، محمدرضا