بررسي سازگاري رفتاري و عوامل مرتبط با آن در فرزندان خانواده هاي طلاق در مدارس ابتدايي شهر رشت در سال96-1395

رشت

پرستاري گرايش سلامت جامعه

مقدمه: طلاق والدين به‌عنوان ناراحت‌كننده‌ترين رويداد زندگي است كه براي كودكان و همسران استرس‌زا مي‌باشد و اثرات طولاني‌مدت و كوتاه‌مدت اقتصادي، اجتماعي، عاطفي و مشكلات رفتاري در كودكان و بزرگسالان بر جاي مي‌گذارد. اين‌كه كودكان با چه سرعتي با طلاق سازگاري پيدا مي‌كنند به ثبات محيط زندگي‌شان پس از طلاق و حمايت‌هاي اجتماعي از آنان بستگي دارد.پژوهش حاضر با هدف بررسي سازگاري رفتاري و عوامل مرتبط با آن در كودكان خانواده هاي طلاق انجام شده است. مواد و روش ها:پژوهش حاضر مقطعي از نوع توصيفي تحليلي مي باشد. تعداد 75 نفر كودك طلاق(38نفر دختر و 37 نفر پسر) از دبستانهاي شهر رشت به صورت سرشماري و 150 كودك خانواده هاي عادي به روش تصادفي سيستماتيك انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته عوامل مرتبط بر سازگاري ، فرم مصاحبه با والدين بر اساس تست سنجش رفتاري كودكان دبستاني كاسل و راسل مي باشد و جهت عوامل مرتبط از ضريب رگرسيون لجستيك چندگانه استفاده شد. نتايج: نتايج پژوهش نشان داد كه از ميان عوامل مرتبط با سازگاري بين جنسيت، پايه تحصيلي(سن)، ميزان تحصيلات سرپرست كودك ، وضعيت مسكن و سازگاري كل بر اساس آزمون من ويتني ارتباط معني‌دار مشاهده گرديد(0۵/۰>P). نتايج رگرسيون نشان داد كه دختران نسبت به پسران 6/2 برابر از سازگاري قوي تري برخوردارند(OR=2/58,CI.95%,0/863-7/69,P=0/09) و همچنين با افزايش سن كودكان شانس سازگاري قوي افزايش مي يابد(OR=1/49,CI.95%,1/003-2/233). بحث و نتيجه گيري:بر اساس نتيج اين تحقيق نمره سازگاري در كودكان عادي نسبت به طلاق در تمامي حيطه ها از ميانگين و ميانه بالاتري برخوردار مي باشد. با فراهم آوردن اطلاعات صحيح بهداشتي براي والدين، توضيح رفتارهاي غيرعادي كودكان و برخورد صحيح با آنها ميتوان عوارض طلاق را كاهش داد. واژگان كليدي: خانواده، رفتار، طلاق، كودك

30067

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

امامي سيگارودي، عبدالحسين