بررسي اثر رايحه درماني اسطوخودوس بر شدت درد پس از سزارين بيماران مراجعه كننده به يكي از مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1396

رشت

مامايي گرايش آموزش

مقدمه: سزارين از شايع ترين اعمال جراحي در سراسر جهان است. امروزه تسكين درد يك نگراني عمده است و يكي از دغدغه ها در پي بي هوشي كاهش درد بعد از جراحي است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر كارازمايي باليني دو سوكور است كه بر 110 زن با سزارين به روش بلوك بندي تصادفي و داراي معيار ورود، در مركز اموزشي درماني الزهرا رشت در سال 1396 انجام شد. نمونه ها به 2 گروه 55 تايي اسطوخودوس و دارونما تقسيم شدند. در گروه آزمون 5 قطره اسانس اسطوخودوس 100% و در گروه دارونما 5 قطره آب مقطر با سواپ پنبه اي با ماسك اكسيژن براي 3 دقيقه، 4، 8، 12 ساعت پس از سزارين استنشاق شد و 30 دقيقه پس از هر مرحله مداخله نمره درد اندازه گيري شد. ابزار گردآوري اطلاعات شامل اطلاعات دموگرافيك، باروري، درج علايم حياتي، درخواست مسكن و استفاده از مقياس ديداري درد بود. از آزمون هاي ,Kolmogorov_ Smirnov Mann–Whitney ، Wilcoxon ، رگرسيون با استفاده از مدل (Generalized estimating equations) براي تجريه و تحليل داده ها استفاده شد. نتايج: در اين مطالعه دو گروه از نظر متغير هاي فردي اجتماعي مورد بررسي يكسان و ميانگين سني افراد برابر 94/5± 43/30 بود. ميزان درد در گروه مداخله از ميانگين رتبه اي بالاتري (91/62) نسبت به گروه كنترل (09/48) در مرحله سوم برخوردار بود همچنين شدت درد بعد از مداخلات دوم و سوم در گروه مداخله از ميانگين رتبه اي بالاتري نسبت به گروه كنترل برخوردار بود. به طور كلي تغييرات درد قبل از مداخله تا بعد از مداخله از لحاظ آماري در دو گروه (مداخله و كنترل)يكسان و اختلاف معني داري نداشته است. همچنين اثر اسطوخودوس بر ميزان درد با همسان سازي اثرات متغيرهاي فردي_ اجتماعي و باروري سن، تحصيلات، مصرف مسكن، درد قبل از مداخله و زمان مداخله معني دار بوده اند(05/0>P). نتيجه گيري: گرچه در هر دو گروه، يك سير نزولي ميزان درد وجود داشت، اما ميزان كاهش درد در گروه كنترل از شيب (slop) بيشتري برخوردار بوده است. كليد واژه ها: اسطوخودوس، درد، سزارين

30320

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

بستاني خالصي، زهرا

پاك سرشت، صديقه