بررسي سلامت عمومي در بيماران مبتلا به پمفيگوس ولگاريس مراجعه كننده به بيمارستان رازي در سال 1396

رشت

پزشكي

مقدمه : بيماري پمفيگوس جزء گروهي از بيماري هاي اتوايميون تاولي پوست و غشاهاي مخاطي مي باشد.پمفيگوس ارتباط بالايي با مشكلات روانشناختي دارد. ابزارهاي مختلفي براي ارزيابي وضعيت روانشناختي وهمچنين كيفيت زندگي وجود دارد. ابزارهايي كه بتوانند مولفه هاي مختلف مرتبط با هم را در حوزه ي روانشناسي مورد بررسي قرار دهند از جمله ي آنها پرسشنامه ي GHQ (General Health Questionaire) مي باشد.در اين راستا مطالعه اي را در زمينه ي تاثيرات شدت بيماري و ساير فاكتورها بر روي سلامت عمومي بيماران مبتلا به پمفيگوس ولگاريس انجام داديم. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي بيماران مبتلا به پمفيگوس ولگاريس مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت از فروردين 1396 تا فروردين 1397 كه براي اولين بار تشخيص بيماري روي آنها گذاشته شده است مورد بررسي قرار گرفتند .ابتدا اطلاعات دموگرافيك بيماران جمع آوري و پس از معاينه ي باليني و تعيين محل درگيري و شدت بيماري ،پرسشنامه ي GHQ-28 توسط پرسشگر از بيماران جمع اوري شدكه اين پرسشنامه 28 سوالي داراي 4 خرده مقياس علايم جسماني ،علايم اضطرابي و اختلال خواب ،علايم كاركرد اجتماعي وعلايم افسردگي مي ياشد كه در مجموع از 0 تا 84 امتاز را داراست و از امتاز 7 به بالا در هر خرده مقياس و از 23 به بالا در كل پرسشنامه وضعيت بيماران نامطلوب در نظر گرفته مي شود سپس اطلاعات را طبقه بندي نموده و مورد پردازش قرار داديم.آناليز داده ها توسط نرم افزار SPSS16 انجام شد. نتايج: در مطالعه بر روي 35 بيمار ،ميانگين سني 14.03±48.26بوده كه 54.3% مرد و بقيه موارد زن بوده اند.ميانگين طول مدت بيماري قبل از مراجعه 3.51±4.37 ماه و ميانگين شدت بيماري در زمان مراجعه 1.68±4.09 بوده است.شايعترين محل درگيري پوست و مخاط(71.4%) و سپس پوست (17.2%) و در نهايت مخاط(11.4%)بوده است. براساس خرده مقياس هاي پرسشنامه ي GHQ در بيماران مبتلا به پمفيگوس ولگاريس غلائم جسماني در 45.7% ،علائم اضطرابي و اختلال خواب در 65.7% ، وضعيت كاركرد اجتماعي در 68.6% و وضعيت افسردگي در 14.3% افراد نامطلوب ارزيابي شده است و در مجموع توزيع وضعيت سلامت عمومي بيماران در 65.7% نامطلوب بوده كه 62.8% آنها به طور خفيف و2.9 % به طور متوسط علائم نامطلوب را نشان داده اند. وضعيت سلامت عمومي بيماران با شدت بيماري ارتباط معناداري داشته است.(p=0.042) نتيجه گيري: ارتباط بين شدت بيماري و سلامت عمومي افراد مي تواند ناشي از تاثير اين دو فاكتور بر روي يكديگر باشد و احتمالا با افزايش شدت بيماري ، بيماران نيازمند مداخله بيشتر از نظر درماتولوژ و همچنين روانپزشكي مي باشند. كلمات كليدي : پمفيگوس ولگاريس ، پرسشنامه ي سلامت عمومي (GHQ) ، علائم فيزيكي ،علائم اضطرابي و اختلال خواب ،علائم كاركرد اجتماعي ،علائم افسردگي

30424

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

قنبري، عاطفه ghanbari, Atefe

عليزاده، نرگس