بررسي شيوع نقص آنزيم G6PD در افراد اهدا كننده خون مراكز انتقال خون شهر رشت

رشت

پزشكي

مقدمه: نقص در آنزيم گلوكز- 6- فسفات دهيدروژناز (G6PD) شايع¬ترين اختلال آنزيمي گلبول¬هاي قرمز در سرتاسر دنيا است. شيوع آن در استان گيلان 4/6% است. استفاده از خون افراد با كمبود G6PD در مواردي از قبيل تزريق خون در بيماران فاويسمي يا تعويض خون در نوزادان با هيپربيلي روبينمي مي¬تواند ناكارآمد باشد. از آنجايي كه در سازمان انتقال خون ايران، خون¬هاي اهدايي از نظر وجود نقص G6PD غربالگري نمي¬شوند، لذا ميزان شيوع نقص كمبود G6PD را در ميان اهدا كنندگان خون در شهر رشت بررسي گرديد. مواد و روش¬ها: نوع مطالعه مقطعي - تحليلي Cross sectional مي¬باشد و از 166 نفر از افراد مراجعه¬كننده براي اهداء خون به پايگاه رشت اداره كل انتقال خون گيلان بعد از تكميل پرسشنامه نمونه¬گيري انجام شد. نمونه¬ها با روش فلورسنس اسپات تست از نظر ميزان نقص آنزيم به صورت انواع Sufficient، partial Deficiency و Severe Deficiency آزمايش گرديد. داده¬هاي توصيفي با استفاده از آمارهاي توصيفي (تعداد، درصد ميانگين و انحراف معيار) گزارش شد و ارتباط متغيرهاي كيفي با استفاده از آزمون آماري Test Fisher’s Exact در spss 24 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج: بيشترين درصد افراد مورد تحقيق را مردان تشكيل مي دادند (8/92%). همچنين 9/84% از افراد اطلاعي در خصوص وضعيت آنزيم G6PD خود نداشتند. بيشترين درصد افراد اهداء كننده خون در مراكز انتقال خون رشت داراي وضعيت نرمال (Sufficient) آنزيم G6PD بودند (8/89%). ميزان partial Deficiency برابر 2/1% و ميزان Severe Deficiency برابر 9% بود. با استفاده از آزمون Test Fisher’s Exact مشخص گرديد كه در مطالعه ما ارتباط آماري معني¬داري بين نقص آنزيمي افراد اهداكننده برحسب جنس (مردان 4/10% و زنان 3/8%) ديده مي¬شود (036/0=P). همچنين كمبود اين آنزيم با نژاد (989/0=P)، محل تولد (662/0=P) و گروه¬هاي خوني (117/0=P) ارتباط معناداري ندشت. نتيجه¬گيري: در كل 2/10% از افراد اهدا كننده خون گيلاني مبتلا به G6PD deficiency بودند بنابراين بهتر است براي اجتناب از اثرات منفي اهداء خون افراد G6PD deficiency، غربالگري G6PD از اهداءكنندگان خون به خصوص در گيلان انجام شود.

30755

علوم پزشكي گيلان

باقر سليمي، عادل Bagher Salimi، Adel , داودي، علي Davud، Alii

دربندي، بهرام