بررسي پيامد بيماران مبتلا به خونريزي دستگاه گوارش فوقاني غيرواريسي با استفاده از شاخصAIMS65 در مركز آموزشي درماني رازي رشت 1397-1396

رشت

پزشكي

مقدمه: خونريزي قسمت فوقاني دستگاه گوارش از اورژانس‌هاي شايعي است كه منجر به افزايش موارد بستريهاي بيمارستاني، هزينه‌ها و مرگ و مير مي‌‌شود. وجود عواملي همچون شيوع بالاي اين بيماري، درصد بالاي اشغال تخت‌هاي بيمارستاني توسط اين بيماران، ميزان بالاي ارجاعات بين بيمارستاني و نيز اختلاف نظر در مورد مديريت، تشخيص و درمان اين بيماري ضرورت وجود يك راهنماي باليني يكپارچه و موثر براي اين بيماري را نشان مي‌‌دهد. چنين راهنمايي‌ مي‌‌تواند گامي‌ موثر در جهت افزايش رضايت مندي بيماران مبتلا، بهبود كيفيت زندگي‌ و افزايش طول عمر آنان باشد. از اين رو در اين مطالعه به بررسي پيامد بيماران مبتلا به خونريزي دستگاه گوارش فوقاني غيرواريسي با استفاده از شاخصAIMS65 درمركز آموزشي درماني رازي رشت1397-1396 پرداختيم. مواد و روش: اين مطالعه به صورت مقطعي در سال 96-97 بر روي 112 بيمار كه داراي سن بالاتر مساوي 18 سال و غير بارداركه با شرح حال خونريزي گوارشي فوقاني شامل ملنا و يا هماتمز مراجعه نمودند، انجام شد. در ابتداي امر شرح حال دقيقي از علائم و علل احتمالي خونريزي بيماران اخذ شد. داده ها شامل سن، جنس، سابقه بيماري زمينه اي و همراه بر اساس معيار چارلسون (اين معيار 19 بيماري همراه را با توجه به تاثير بالقوه آنها بر مرگ و مير امتيازبندي كرده است). يافته¬هاي آزمايشگاهي (سطح آلبومين سرم، INR، سطح هموگلوبين)، علائم حياتي (فشار خون سيستوليك هر دو دست و تعداد ضربان قلب)، وضعيت هوشياري (بر اساس معيار كماي گلاسكو) و مدت زمان بستري در بيمارستان در پرسشنامه¬اي پژوهشگرساخته ثبت شد. كليه يافته¬هاي آندوسكوپي بيماران نيز ثبت شد. در اين مطالعه نمرهAIMS65 محاسبه شد. فاكتورهاي AIMS65 بيماران شاملINR˛ ميزان آلبومين، سن بيمار، فشار خون سيستوليك، تغيير وضعيت هوشياري در هنگام پذيرش بود. وجود هر يك از فاكتورهاي آلبومين كمتر از 3 گرم بر دسي ليتر، 5/1 <INR تغيير وضعيت هوشياري 14GCS<، فشار خون سيستوليك كمتر از 90 ميلي متر جيوه، سن بيشتر از 65 سال يك ريسك فاكتور يايك امتياز محسوب مي¬شد. امتياز بيماران بر اساس اينكه چه تعداد از ريسك فاكتورها را داشته باشند 0 تا 5 محاسبه گرديد. بيماران بر اساس امتياز به گروه پر خطر با امتياز≥۲ و گروه كم خطر با امتياز<۲ دسته بندي شدند. بعد از جمع¬آوري اطلاعات، متغيرها با استفاده از نرم افزار SPSS20 آناليز شدند. نتايج: در مجموع 112 بيماركه اكثريت بالاتر از 60 سال سن داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند. با توجه به معيارهاي AIMS65 82 نفر (2/73%) نمره زير 2 و در گروه غير اورژانس و 30 نفر (8/26%) نمره 2 يا بالاتر و در گروه اورژانس قرار گرفتند. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه ارتباط آماري معني¬داري بين خطر ميرايي براساس شاخص بيماري¬هاي همراه چارلسون، مرگ و مير داخل بيمارستان، خونريزي مجدد داخل بيمارستان و وضعيت بيماران 3 ماه بعد از اولين مراجعه با گروه¬هاي اورژانس و غيراورژانس وجود داشت (05/0>P-Value). نتيجه¬گيري: با توجه به اينكه اين معيار در پيش¬بيني مرگ و مير داخل بيمارستاني،خونريزي مجدد و پيش¬آگهي بيماران مبتلا به خونريزي گوارشي موثر است، مي¬توان با اقدامات مناسب از قبيل بستري در بخش¬هاي مناسب (جنرال،گوارش، ICU) رزرو pc و اقدامات درماني مناسب و پيگيري وضعيت بيماراني كه در گروه اورژانس قرار دارند (2AIMS65≥) از ميزان بيماريزايي و مرگ ناشي از خونريزي گوارشي كاست.

30979

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

جوكار، فرحناز Joukar, Farahnaz

شفقي، افشين