بررسي پايلوت تأثير پليمورفيسم 3892097 rs در CYP2D6 و rs 3808607 در CYP7A1 برميزان دوز تجويز شده ي داروي آتورواستاتين در بيماران دارايLDL خون بالا در استان گيلان، شهررشت

رشت

زمينه و هدف: استاتين ها آنالوگ هاي ساختماني HMG-CoA هستند. لووستاتين، آتورواستاتين، فلوواستاتين، پراواستاتين، سيمواستاتين، رزوواستاتين و پيتاواستاتين به اين گروه تعلق دارند. آنها در كاهش LDL از همه موثرتر هستند. علاوه بر كاهش كلسترول استاتين ها چندين اثر ديگر نيز از خود نشان ميدهند كه به آن پلئوتروپيك يا چند اثري گفته مي شود، از جمله اثر روي اندوتليوم عروق و پيشگيري از آترو- اسكلروز، پايداري پلاك آترو اسكلروز، تحريك تشكيل استخوانها، محافظت از تغييرات اكسيداتيو ليپوپروتئين هاي با دانسيتهي پايين (اثرات آنتي اكسيدان)، اثرات ضد التهاب روي عروق و كاهش پروتئين هاي فاز حاد و اثرات ضد پلاكتي مي باشد . با توجه به اهميت سيتوكروم هاي 7A1 و 2D6 در متابوليسم اين دسته از داروها، در اين تحقيق به بررسي ارتباط ميان ميزان دوز مصرفي داروي آتورواستاتين با پليمورفيسم ژن هاي CYP2D6 و CYP7A1 در بيماران با LDL بالاي خون در استان گيلان در استان گيلان، شهر رشت پرداختيم. مواد و روشها: در راستاي اين تحقيق نهايتاً 180 فرد با LDL بالا ( 70 تا 190 ميلي گرم در دسي ليتر) انتخاب شدند كه مصرف كننده ي آتورواستاتين با دوز هاي 10و20و40 ميلي گرم در روز بودند. پس از هشت هفته درمان با آتورواستاتين LDL بيماران اندازه گيري و نمونه گيري جهت استخراج DNA از خون بيماران، انجام شد و ژنوتايپينگ موقعيت هاي rs3892097 در CYP2D6 و rs3808607 در CYP5A1 به روش ARMS-PCR صورت گرفت. نتايج: نتايج اين مطالعه نشان داد كه كه در جمعيت مورد بررسي فراواني ژنوتيپ هاي GG و AG از پليمورفيسم rs3892097 به ترتيب 86/1٪ و 13/8٪ مي باشد و ژنوتيپ موتانت AA در جمعيت مورد بررسي مشاهده نشد. به علاوه طبق نتايج آماري به دست آمده در هيچ يك از ژنوتيپ هاي فوق، بين ميزان كاهش LDL و دوز آتورواستاتين هيچ رابطه اي وجود ندارد ( 10 ميلي گرم، P=0951, ميليگرم P=797 , و 40 ميليگرم p=923) در پليمورفيسم rs3808607 نيز فراواني ژنوتيپ هاي AAو AC به ترتيب 85 % و 15 % بوده و ژنوتيپ موتانت CC در جمعيت مورد بررسي مشاهده نشد. در هيچ يك از اين ژنوتيپ ها نيز، بين ميزان كاهش LDL و دوز آتورواستاتين هيچ رابطه اي وجود نداشت ( 10 ميلي گرم p=923 و 20ميلي گرم p=0130 و 40 ميلي گرم p=0.811 ) نتيجه گيري: نتايج نشان دهنده عدم وجود ارتباط بين ژنوتيپ هاي نرمال، هتروزيگوت از هر دو پليمورفيسم با ميزان كاهش LDL و دوز مصرفي آتورواستاتين مي باشد

31718

علوم پزشكي گيلان