عنوان
بررسي ميزان انطباق تشخيص كلينيكي و تشخيص هيستوپاتولوژي در ضايعات سرو گردن بيماران مراجعه كننده به آزمايشگاه هاي پاتولوژي دهان، فك و صورت در شهر رشت طي سال هاي 1392 الي 1397
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه و هدف: با پيشرفت علم دندان پزشكي و توسعه دامنه ي مسئوليت دندان پزشكان در زمينه تشخيص و درمان بيماري
هاي دهان و دندان به تدريج اين ضرورت احساس گرديد كه دندانپزشكان بايد علاوه بر معالجه ي دندانها بيماري ها را نيز
بشناسند و از تظاهرات آنها در رابطه با كار خويش آگاه باشند. اولين گام و كليد موفقيت براي يك درمان موفق يك تشخيص
صحيح مي باشد. با اين وجود مشكل اصلي براي بسياري از دندان پزشكان كه احتمال رسيدن به تشخيص قطعي را كاهش
مي دهد تشابه تظاهرات كلينيكي بسياري از ضايعات دهاني است .هم چنين گاهي با حضور التهاب در منطقه كار تشخيص
دشوارتر نيز مي گردد. به همين دليل براي تشخيص قطعي از روش هاي هيستو پاتولوژي كه با ارسال و بررسي بيوپسي
حاصل از ضايعات صورت مي گيرد استفاده مي شود.
در اين تحقيق در نظر است ميزان انطباق تشخيص كلينيكي و پاتولوژيك ضايعات دهاني در بيماران مراجعه كننده به آزمايشگاه
هاي پاتولوژي دهان، فك و صورت در شهر رشت طي سال هاي 92 الي 97 مورد بررسي قرار گيرد.
روش كار: اين مطالعه ي مقطعي كاربردي 409 پرونده را شامل ميشد.اين پرونده ها شامل گزارش نمونه هاي بيوپسي شده
ضايعات دهاني كه جهت بررسي ميكروسكوپي از بيمارستان هاي مختلف به آزمايشگاه ها ارجاع داده شده بودند، ميشد.در
مورد هر پرونده اطلاعاتي از قبيل نام ضايعه,ماهيت ضايعه نئوپلاستيك )خوش خيم يا بد خيم (,منشا ضايعه ) بافت نرم يا
سخت( ,مكان,سن و جنس بيماران ,نوع بيوپسي ,بيمارستان ارجاع دهنده و سال ارجاع ثبت خواهد شد.ضايعات بر حسب
دسته بندي موجود در كتب مرجع تقسيم بندي شدند واولين مورد از موارد تشخيص افتراقي توسط كلينيسين به عنوان
محتمل ترين تشخيص كلينيكي در نظر گرفته شد.در مواردي اگر نمونه بيوپسي از دو مكان تهيه شده باشد,هر دو مورد در
بررسي لحاظ مي شوند.اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.براي
آناليزآماري ازتست كاي دو,آزمون دقيق فيشر و t -مستقل استفاده شد. درصد تشخيص كلينيكي صحيح به 5 دسته ي زير
20 %)بسيار كم(, 20 %تا 40 %)كم(, 40 %تا 60 %)متوسط(, 60 %تا 80 % )زياد(و بيشتر از 80 %)خيلي زياد( تقسيم بندي شد.
نتايج:در اين مطالعه تشخيص هاي باليني در 65,8 % با تشخيص پاتولوژي منطبق بود.تشخيص كلينيكي درست در ضايعات
بدخيم) 73,4 %( و بيشتر از ضايعات خوش خيم) 56,9 % (بود. در مورد نقش جنسيت در تشخيص صحيح كلينيكي با توجه به
يافته ها اختلافي ميان دو جنس مشاهده نگرديد.در ميان ضايعات بافت سخت راديكولار سيست ) 84,1 %( و پس از آن
ادونتوژنيك كراتوسيست ) 82,1 %(بيشترين ميزان تطابق را داشتند.در ميان ضايعات بافت نرم بازال سل كارسينوما ) 100 )%
,اپوليس فيشوراتوم) 100 %(بيشترين درصد توافق را نشان دادند.بيشترين تطابق از نظر مكان وقوع ضايعات در پوست
( 94,7 %(و كف دهان) 90,9 %(بود.بيشترين ميزان تطابق از منظر نوع ضايعات مربوط به ضايعات پيگمانته) 83,3 %(وكمترين
مربوط به هامارتوم ها) 35,7 %(مي شد.
نتيجهگيري: اگرچه درصد زيادي از تشخيص هاي باليني و گزارشات آسيب شناسي مؤيد يكديگر هستند) 65,8 % (,اما رقم
عدم تطابق نيز قابل توجه مي باشد و بايد با راهكارهاي مناسب به حداقل برسد.
كلمات كليدي: تشخيص كلينيكي ,تشخيص پاتولوژي,ضايعات دهاني
شماره ركورد
31762
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان