عنوان
بررسي فراواني مصرف سيگار، قليان و شدت همبستگي شان با سطح هموگلوبين خون در بيماران زن بستري در بخش مسموميت مركز آموزشي درماني رازي در سال
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: استعمال دخانيات يكي از عوامل خطر اصلي براي ابتلاء به بيماري¬ها خصوصاً بيماري¬هايي غيرواگير در دنيا محسوب مي¬گردد. به¬طوري كه مطالعات اپيدميولوژيك در نقاط مختلف جهان ارتباط مستقيم استعمال سيگار و بروز بيماري¬هاي غيرواگير را اثبات كرده است. از طرف ديگر استفاده از قليان براي مصرف تنباكو از ديرباز به عنوان يك روش سنتي شناخته مي¬شود اما مصرف آن در 20 سال اخير به طرز چشمگير افزايش يافته است.
مواد و روش¬ها: در اين مطالعه روش نمونه¬گيري به¬صورت تدريجي consecutive sampling در سال 97 تا رسيدن به حجم نمونه تعيين شده 539 نفر بود بدين گونه كه پرونده¬هايي كه شرايط ورود به مطالعه را داشتند اطلاعات دموگرافيك و همچنين تعداد دفعات مصرف سيگار و قليان و ميزان هموگلوبين اولين آزمايش بدو ورود آن¬ها در چك ليست مبتني بر جدول متغيرها وارد شد. سپس از بيماران سوالاتي در مورد ميزان مصرف سيگار و قليان پرسيده شد.
نتايج: از بين چهار متغير معني¬دار با سطح هموگلوبين مدل رگرسيون خطي به روش استب وايز نشان داد كه پس از كنترل اثرات همديگر مهم¬ترين پيش¬بيني كننده¬هاي سطح هموگلوبين به ترتيب تعداد استعمال قليان، مدت مصرف سيگار، تعداد مصرف سيگار در روز و مدت استعمال قليان مي¬باشد.
نتيجه¬گيري: براساس نتايج اين مطالعه بيشترين شدت همبستگي را تعداد استعمال قليان در هفته با سطح هموگلوبين داشته است. با توجه به درك اشتباه افراد در بي¬ضرر بودن مصرف قليان نسبت به ساير روش¬هاي مصرف تنباكو و نيز افزايش گرايش دختران به مصرف قليان لذا انجام برنامه¬ريزي هاي جامع در جهت كاهش اين مشكل در جامعه¬ي زنان توصيه مي¬شود.
شماره ركورد
32012
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان