تاثير آموزش مهارت هاي اجتماعي بر سلامت روان دانش آموزان دختر مقطع ابتدايي شهر رشت از طريق آموزش به معلم در سال 97-96

رشت

مقدمه: امروزه آموزش مهارت¬هاي اجتماعي به كودكان از اهميت زيادي برخوردار است. بنابراين هدف از انجام پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي آموزش مهارت¬هاي اجتماعي بر سلامت روان دانش¬آموزان دختر مقطع ابتدايي شهر رشت از طريق آموزش به معلم در سال 97 – 96، بوده است. مواد و روش¬ها: پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه¬تجربي با استفاده از پيش¬آزمون و پس¬آزمون بود. اين مطالعه در خلال سال 1396 تا 1397 در يك كلاس پايه سوم ابتدايي شهر در رشت نيم¬سال اول شروع شد. والدين و معلمان پرسشنامه¬ها را قبل و بعد از مداخله پر كردند. جلسات در طول سال تحصيلي برگزار شد. جهت آموزش مهارت¬هاي اجتماعي به دانش¬آموزان، از معلم مربوطه كه هر هفته با آن¬ها در ارتباط بود، استفاده شد. از متدهاي cognitive behavioral skills و positive reinforcement استفاده شد. جهت ارزيابي اثربخشي مطالعه از چك¬ليست سنجش نقاط قوت و ضعف (Strengths and difficulties questionnaire) براي ارزيابي سلامت روان و ماتسون براي ارزيابي مهارت¬هاي اجتماعي استفاده شد. جهت اناليز اماري اطلاعات از ويلكاكسون و paired t-test و نرم¬افزارspss استفاده شد. نتايج: در اين مطالعه ميانگين سني مادران 32/3±79/37 سال و ميانگين سني پدران 42/4±08/41 سال بوده است. ميانگين نمره كلي مهارت¬هاي اجتماعي از نظر مربي، بعد از مداخله افزايش يافته است (19/3±70/13) (05/0p<). همچنين نتايج نشان داد كه نمره SDQ از نظر معلم بعد از مداخله بهبود پيدا كرد (88/2±0/16). ميانگين خرده مقياس بيش¬فعالي - كمبود توجه به¬طور معني¬داري پس از مداخله كاهش پيدا كرد (55/1±62/2) (05/0p<). بحث و نتيجه¬گيري: با توجه به نتايج به دست آمده از پژوهش حاضر مي¬توان گفت كه آموزش مهارت¬هاي اجتماعي به كودكان از طريق معلم مي¬تواند در بهبود مهارت¬هاي دانش¬آموزان و كاهش مشكلات آنان تأثير داشته باشد. كليدواژه¬ها: مهارت¬هاي اجتماعي، سلامت روان، آموزش

32020

علوم پزشكي گيلان