بررسي دانش پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني (pre hospital emergency) شهرستان رشت در برخورد با بيماران سوختگي در سال 1397

رشت

زمينه: صدمات سوختگي يكي از مهمترين دلايل ناتواني و مرگ به شمار مي¬آيد كه مي¬تواند سلامتي را به خطر انداخته و همچنين داراي تبعات اقتصادي و اجتماعي شديد در جوامع بشري مي¬باشد. سوختگي¬ها به عنوان چهارمين اتفاق غيرمترقبه در دنيا پس از تصادفات جاده¬اي، سقوط¬ها و درگيري¬هاي بين افراد به شمار مي¬رود. سوختگي و صدمات پس از آن در ايران، نيز از علل مهم مرگ و مير محسوب مي¬شوند. امروزه در سيستم مراقبت شهري، عموما اولين برخورد با بيماران بحراني توسط پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني صورت گرفته و هرچه مراقبت اين بيماران توسط پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني سريع¬تر، صحيح¬تر و دقيق¬تر انجام گيرد، مرگ و مير و معلوليت¬هاي ناشي از صدمات كاهش يافته و اعتماد مردم به اين سيستم بيشتر مي¬شود. هدف: هدف از اين مطالعه تعيين آگاهي پرسنل اورژانس پيش¬بيمارستاني شهرستان رشت در برخورد با بيماران سوختگي در سال 97 مي¬باشد. مواد و روش‌: نوع مطالعه، مطالعه مقطعي - توصيفي مي¬باشد و جامعه مورد مطالعه همه¬ي پرسنل اورژانس پيش¬بيمارستاني شهرستان رشت مي-باشد. نمونه مورد مطالعه عبارتست از پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني كه تمايل به شركت در مطالعه را دارند. روش نمونه¬گيري اين مطالعه به صورت تمام شماري مي¬باشد. بدين¬گونه كه از پرسنل اورژانس پيش¬بيمارستاني كه تمايل به شركت در مطالعه را داشته باشند آگاهي سنجي بعمل خواهد آمد. ابزار اين مطالعه عبارتست از يك پرسشنامه كه در قسمت اول آن مشخصات فردي/ اجتماعي و شغلي پرسنل و در قسمت دوم عبارتست از پرسشنامه آگاهي سنجي كه مشتمل بر 15 سوال كه به صورت 4 جوابي بر اساس دستورالعمل¬هاي وزارت بهداشت و كتاب¬هاي رفرانس اورژانس پيش بيمارستاني (كليات جامع برخورد با اورژانس¬هاي پيش بيمارستاني و امدادگر اورژانس) گردآوري شده مي¬باشد. پس از جمع آوري اطلاعات پرسشنامه اي ، داده ها وارد نرم افزار SPSS نسخه 21 گرديده جهت تعيين ميزان آگاهي از ميانگين ، نحراف معيار و فاصله اطمينان 95% ميانگن استفاده خواهد شد. جهت تعيين وضعيت آگاهي نمره آگاهي قابل كسب (0-15) به سه دسته ضعيف ( زير 5) متوسط (5-10) وخوب ( 10-15) تقسيم بندي خواهد شد.جهت مقايسه نمره آگاهي بر اساس متغير هاي فردي از آزمون independsy test آنوا و ضريب همبستگي پيرسون استفاده مي گردد.( در صورت عدم نرماليته توزيع متغير ها از آزمون هاي همتاي ناپارامتريك استفاده خواهد شد.) سطح معني داري آزمون ها در اين مطالعه با p<0/05 در نظر گرفته مي شود. نتايج: اكثريت پرسنل اورژانس پيش¬بيمارستاني در گروه سني 40-31 سال (2/44%) و از لحاظ تاهل اكثريت متاهل (8/75%)، از لحاظ وضعيت استخدام اكثريت تبصره 3 (6/32%) و در ارتباط با سطح تحصيلات اكثريت ليسانسه بودند (8/56%) و رشته تحصيلي اكثر پرسنل، پرستاري (9/38%) بودند. اكثريت پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني سابقه كاري بين 10-20 سال (7/33%) داشتندو از لحاظ سمت اجرائي اكثريت تكنسين ليسانسه بودند (2/44%) و در ارتباط با مواجهه با سوختگي اكثريت (1/62%) اين تجربه را داشتند و در ارتباط با آموزش مرتبط با سوختگي اكثريت (1/69%) اين آموزش را ديده از لحاظ وضعيت دانش تنها 2/3% (3 نفر) دانش در حد خوب داشته (نمره بالاي 10) و اكثريت دانش در حد متوسط (7/53%) و دانش در حد ضعيف (2/43%) بوده است بودند. نمره دانش هم در افراد با تجربه مواجهه با سوختگي (006/0=p) و هم در افرادي كه آموزش مرتبط با سوختگي داشته¬اند (002/0p=)، نسبت به ساير افراد از ميانگين و ميانه بالاتري برخوردار بوده¬اند. نتيجه¬گيري: با توجه به اين كه سطح دانش اكثريت پرسنل اورژانس پيش¬بيمارستاني در حد متوسط مي¬باشد، لازم است جهت برگزاري دوره¬هاي آموزشي با تاكيد بر نكات مهم در برخورد با بيماران سوختگي، برنامه¬ريزي صيح صورت گيرد.

32059

علوم پزشكي گيلان